Nişanlımın parasını harcayamıyorum, böyle devam mı etmeli?

Atama bekliyorum, şuanda işim yok haliyle. Bende isterim kendi parami kazanmak ve harcamam ama bu devirde özel sektorde zor devlete atanmakta zor. Atanmadan evlenmekte istemedim ama ne zaman atanacagim belli degil. Belki 3 yil sonra, belki 5 yil sonra. Bunu bilmedigim icin elimdeki kısmeti de kacirmak istemedim. Bazen insanin karşısina bazi firsatlar cikiyor ve onu o an degerlendirmesi gerekiyor, cok fazla bekleyecek zaman olmuyor. Evlilikte cogu zaman boyle aslında. Atama bekleyerek karsimdakini de yormak, sabrinı taşirmak istemedim. Bazen kendimizin bile sabri tasiyor ve ümidi düşüyor cunku bu konuda

Harcamak**

Ben de atama beklerken sürekli calışan bir mühendisim :)

Muhendisler ve saglikcilar özel sektorde biraz daha rahatlar bence. Ben ögretmenim ve kendi alanımda calismak gercekten zor. Kurs merkezinde ve dershanede denedim ama hem sartlar agir hemde verilen paranın degeri yok. O kadar uzun saatler calisiyorsun, is veren her sekilde senden faydalaniyor ama o kadar yorulup calismanin maddi olarak karşılığı da yok bizim alanda. Bransim matematik ya da ingilizce degil. Olsa özel ders verirdim belki, ozel ders icin pek talep yok bransimda.

O yuzden devlete atanmaktan baska carem yok. Cevremde saglikcilar ve mühendisler var. Ozelde calisan hemsire arkadaslarim var. Erkek kuzenim ozel bir yerde muhendis ve devlete atansa belki de bu kadar para kazanamazdi. Yani sizlerde pek sıkıntı olmuyor kimi zaman ama eğitimde bizim ulkede ozel sektör sıkıntılı. Calistigim donem asiri yoruldum ve psikolojik olarak yıprandım. Artik dayanamayacak noktaya geldim ve hicbir seyin paranin bile benden daha onemli olmadigini farkettim. Rızık Allah'tan gelir. Elbet bir yerde nasibim vardir, şimdilik onu bekliyorum.

Depremde de gördük, o bolgede olmasam da anladik ki paranın malin mülkün cokta bir onemi yok. Bir gecede her şey sıfırlanabiliyor. Hakkimizda hayırlısı neyse o olsun yani.