Okbli nişanlım bir anda çekip gitti?

neyden korkuyorsun dediğimde "zamandan" dedi. sonra ya sonumuz kötü olursa falan saygı duy ve yazma dedi. ama yüreğime çok ağır geliyor. her defasında beni kendinden uzaklaştırmaya çalıştı. şuanda da ne yazsam görüldü atıyor. beni allak bullak ortada bıraktı yıllar sonra çıkıp gelse ne yapacağım. aynı acıyı ya yine yaşatırsa...

en acısı da susup sabretmek... ama sabredemiyorum da beklesem sonunda yine aynı acıyı yaşatır yaşatmaz bilinmez. çok kötüyüm...

şöyle ki ben ona daha önce " düşmez kalkmaz bir allah. yarın bana da ne olacağı belli değil. o yüzden her ne olursa olsun ben seni hayatıma aldım ve tuttuğum eli asla bırakmam" demiştim. her şey iyiydi. ne hata yaptımda gitti diye kendimi yiyip bitiriyorum ancak galiba benimle ilgil değil. çünkü zaten zor zamanlardan geçtiğini yazmıştı. sonrada uzaklaşınca "ya hep ya hiç." dedim. cevap bile vermedi. belli ki onca zorluğun içinde karar vermekte zorlanıyor. o kadar da mesajlar atıyorum. istemiyorsa engeller falan dimi hayır engellemiyor da sizce birgün bu kötü durumları atlatınca gelir mi?

ya hep ya hiç diye sormuştum görüldü atmıştı. az önce karşılık "hiç" demiş. neden çekip gittiğini sordum. ısrar etmeyin dedi sonra "özel sebeplerden dolayı kimseyi hayatımda istemiyorum" dedi. biraz daha açık konuşmasını istediğimde ise "hayatımda kimseyi istemiyorum" dedi ve yine sustu. sizce depresyonda olma olasılığı var mı? sanki kendini iyice soyutlayınca ruhen daha da kötüye gidecek diye korkuyorum.

sizlerde haklısınız. herkesin hastalığı farklı seyreder. ve burada kendi derdimle de sizlerin başını ağrıttım. ancak böyle bir konuşmaya gerçekten çok ihtiyacım vardı. sizlere çok çok teşekkür ederim.

Az once dedigi aynen şuydu "bana çok iyi geliyorsun ama ben hasta biriyim. sana layık değilim. seni üzerim hem daha fazla bağlanmaktan ve seni üzmekten korkuyorum" dedi. Nasil yaklasmam gerekir boyle korkulari olan birine inanin kaygilarini hafufletmek isterim ama ne yazsam bilemedim...