Muhafazakar bir ailede büyüdüm 30 yaşımda bekarım kız gibi yaşayamadım ne düşünürsünüz?

Yaş 30 oldu. Bekarım evdeyim işleri yapıyorum bir bilezik bile almadılar bu zamana kadar bana. Bir kolye hediye. Makyaj yapsam anormal bakıyorlar evin erkekleri babam. Pantolon giyince de.

Kızların hafif kıkırdamaları olur gülümsemeleri güzel olur saçlarını savururlar tokalarlar. Evde at kuyruğu ile dolaşıyorum bı özelliğim yok çünkü. Kime saçlarımı begendiricem. Ciddi konuşuruz biz. Babasının yanında rahat davranan insanları görünce şaşırıyorum istediğim gibi konuşamam her hengi bişey bana al diyemem. Durumumuz da yok aslnda.

Kızların kendine has harcamaları olur demediler öyle kız gibi büyümedim. Evlenince eşime şirinlik nasıl yaparım bilmiyorum öyle biri olmak isterdim.

Naz yapabilmek yapmış olmak isterdim. Şımartılmak dusunulmek. Evde sadece iş yapıyorum. Gezmiyorum alışveriş yapmıyorum hayatım böyle geçiyor. Babam bir kez ayakkabı almıştı ortaokuldaydim sonra almadı.

Evlenmek isterim ama o da olmuyor.

Değer görmemek kız gibi yaşayamamak çok kötü bı his

Muhafazakar bir ailede büyüdüm 30 yaşımda bekarım kız gibi yaşayamadım ne düşünürsünüz?
Cevapla