Evet utangaç çekingen içe dönük sessiz biriyim sosyal hayatım yok hiçbir ortama giremiyorum 33 yaşındayım bu yaşıma kadar hiç sevgilim olmadı hiçbir kızla tanışamadım buluşamadım çıkamadım vakit geçiremedim gençliğim hep yalnız geçti aslında daha çok eksik yönüm var hem dış görünüş olarak hem de hayat şartları olarak
Niye utanıyorsun ki? Onlar da senin gibi insanoğlu. Tabii ki sosyal olmayabiilirsin sonucta herkes gezip tozacak diye bir kaide yok. Bak insanlardan cekinmekten hayatini, gencligini mahvetmissin. Herkes dort dortluk degil, iste bu yuzden hayatini yasa, insanlarin ne dedigi umrunda olmasin, hayati bir kere yasiyoruz ve bu hayattan gocup gidecegiz.
Ben çocukluğumdan beri utangaç çekingen içe dönük sessiz biriyim bu benim yapım maalesef değişemedim bunu da kontrol edemiyorum bu yaşıma kadar hiç açılamadım kendimi aşamadım hep içime kapandım sessiz kaldım sosyalleşmek insan içine çıkmak istesem de başaramadım tamam okula askere gittim ama oralarda da sessiz çekingen pasif kaldım bu durum değişmiyor gençliğimi de hiç yaşayamadım aşk hayatım iş hayatım sosyal hayatım olmadı kendimi hep kapatarak yaşadım hâlâ aynıyım senelerdir hiç evden dışarı da çıkmıyorum hayatımda kızlarla hiç yakınlık kuramadım buradan böyle yazarak sohbet edebiliyorum ama gerçek hayatta hiçbir kızla konuşmadım buluşmadım görüşmedim
Sohbet etmek, bulusmak, pasif kalmak, cok sorun teşkil etmiyor acikcasi. Sen sadece senin dilini anlayan bir insan bulamiyorsun. Psikologa git o senin cozmekte zorlandigin sıkıntıları cozebilir. :)
Bunu unutma onlar da senin gibi bir insanoglu, hic kimse eksiksiz değil. Herkesin sorunlari, sıkıntıları, zayif noktalari var. Insanlar sadece belli etmiyorlar, aslinda yapini degistirmek senin elinde.
Bence sorun oluşturuyor çünkü dediğim gibi çocukluğumdan beri utangaç çekingen içe dönük sessiz pasif biri olduğum için hep ezildim dışlandım aşağılandım dalga geçen alay eden sataşan oldu seven sayan olmadı hep ötekileştirildim utangaçlığımı ve bu durumu hiç değiştiremedim hep böyle kaldım toplumda yerim olmadı kendimi hep geri çektim insan içine çıkamıyorum hayata karşı zayıf güçsüz yetersiz kaldım insanların ne düşündüğü dışında bu daha çok benden kaynaklı yani utangaçlık benim kontrol edemediğim bir özellik maalesef bunu aşamıyorum evden dışarı bile çıkamıyorum gençliğimi istemeyerek evde geçirdim hâlâ aynı durumdayım psikoloğun da bir şey yapabileceğini sanmıyorum
Aslinda hayata karsi zayif ve gucsuz degilsin. Sen sadece gucunun farkinda degilsin. Insanlar seni kirmis ve bundan dolayi hayata kusmussun ve hep boyle devam ettigi icin senin aklina kalici oldugu dusuncesi girmis. Utanma, cekinme gucunu kendi icinde goster ve artik sosyallige ilk adimini at. Yasin buyumus hâlâ alay eden insanlarin kalmadigini varsayiyorum. Herkes harika degil, kendine gore birini bulabilirsin, seni anlayabilecek, insanlari yargilamayan.
İnsanların bana davranışları beni ne kadar olumsuz etkiledi bilemem ama ben zaten en baştan böyleyim hiç güçlü girişken konuşkan sosyal öz güvenli bir insan olamadım dış görünüş olarak da çok zayıf cılızım kızların gözünde hiçbir çekiciliğim yok bu yaşıma kadar hiç kız arkadaş edinemedim bu yaştan sonra da çok zor hayata geç kaldım herşeye geç kaldım evden dışarı bile çıkmayacak kadar güçsüzüm sosyalleşebilseydim zaten yapardım ama gençliğim hep eve kapalı asosyal yalnız geçti maalesef hâlâ başaramıyorum olmuyor
Bence kilo alırsan belki hayata karsi biraz daha ozguvenli olabilirsin. Psikologa git bu surecte, diyetisyene git. Sen sorununla yuzlesmedikce hep boyle olursun.
İyide bazı şeyler değişmiyor demekki benim bazı özelliklerim kalıtsal maalesef bunu anladım utangaçlık çekingenlik geçmiyor insan içine çıkamıyorum dış görünüş olarak zayıf cılız oluşum da kalıtsal kilo alsaydım bu yaşıma kadar alırdım zaten gelmişim 34 yaşına bu yaştan sonra kilo akşam ne olacak gençliğim ilk yıllarında alamadım hiç kız arkadaşım sevgilim olmadı artık yalnızlığa alıştım evet eksikliğini hep hissediyorum ama ben buyum bu halimle de sevilmeyeceğime göre
Uzun yıllar böyle yaşadım ama maalesef zamanla daha da özgüvensiz utangaç çekingen pasif asosyal içime kapanık hale geldim dışarıya karşı kendimi yabancı hissediyorum çıkmak isterdim ama çıkamıyorum bazı şeyler değişmiyor bunu anladım artık
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
8Cevap
güzel hissettiriyor eğer değer verdiğin birisi ise güvende hissediyorsun
Kesinlikle öyledir.
Arkadaşlarımla normal bi durum sanki kız kardeşime sarılıyormuş gibi hissediyorum ama konu hoşlandığım biri olunca durumlar çok farklı
Yaşadığımı hissediyorum
Sıcaklık, huzur, güven ve arzu hissettirir.
Bilmem çok oldu
Çok olduysa bilmen gerek.
Uzun zaman anlaminda
Hm tamamm
Eyw
hoşlandığın biri anlamındaysa iyi
hoş bir durum
Hiç deneyimleyemedim
Ileride deneyimlersin.
Yaşım 33 bu yaşıma kadar hiç sevgilim olmadı bu yaştan sonra da zor
Evlen olur.
Evlenmek için yine sevgili olmak gerek benim hiç flörtüm bile olmadı
Sanırım karşı cinsten birazcık utanıyorsun, ondan olabilir mi?
Evet utangaç çekingen içe dönük sessiz biriyim sosyal hayatım yok hiçbir ortama giremiyorum 33 yaşındayım bu yaşıma kadar hiç sevgilim olmadı hiçbir kızla tanışamadım buluşamadım çıkamadım vakit geçiremedim gençliğim hep yalnız geçti aslında daha çok eksik yönüm var hem dış görünüş olarak hem de hayat şartları olarak
Niye utanıyorsun ki? Onlar da senin gibi insanoğlu. Tabii ki sosyal olmayabiilirsin sonucta herkes gezip tozacak diye bir kaide yok. Bak insanlardan cekinmekten hayatini, gencligini mahvetmissin. Herkes dort dortluk degil, iste bu yuzden hayatini yasa, insanlarin ne dedigi umrunda olmasin, hayati bir kere yasiyoruz ve bu hayattan gocup gidecegiz.
Insanoglunun cenesi durmaz, elestirip, konusup dururlar. Onlari susturamazsin ki, hayatin amaci da bu degil mi, yanlislarla dogrularla mukemmel olmak. :)
Ben çocukluğumdan beri utangaç çekingen içe dönük sessiz biriyim bu benim yapım maalesef değişemedim bunu da kontrol edemiyorum bu yaşıma kadar hiç açılamadım kendimi aşamadım hep içime kapandım sessiz kaldım sosyalleşmek insan içine çıkmak istesem de başaramadım tamam okula askere gittim ama oralarda da sessiz çekingen pasif kaldım bu durum değişmiyor gençliğimi de hiç yaşayamadım aşk hayatım iş hayatım sosyal hayatım olmadı kendimi hep kapatarak yaşadım hâlâ aynıyım senelerdir hiç evden dışarı da çıkmıyorum hayatımda kızlarla hiç yakınlık kuramadım buradan böyle yazarak sohbet edebiliyorum ama gerçek hayatta hiçbir kızla konuşmadım buluşmadım görüşmedim
Sohbet etmek, bulusmak, pasif kalmak, cok sorun teşkil etmiyor acikcasi. Sen sadece senin dilini anlayan bir insan bulamiyorsun. Psikologa git o senin cozmekte zorlandigin sıkıntıları cozebilir. :)
Bunu unutma onlar da senin gibi bir insanoglu, hic kimse eksiksiz değil. Herkesin sorunlari, sıkıntıları, zayif noktalari var. Insanlar sadece belli etmiyorlar, aslinda yapini degistirmek senin elinde.
Bence sorun oluşturuyor çünkü dediğim gibi çocukluğumdan beri utangaç çekingen içe dönük sessiz pasif biri olduğum için hep ezildim dışlandım aşağılandım dalga geçen alay eden sataşan oldu seven sayan olmadı hep ötekileştirildim utangaçlığımı ve bu durumu hiç değiştiremedim hep böyle kaldım toplumda yerim olmadı kendimi hep geri çektim insan içine çıkamıyorum hayata karşı zayıf güçsüz yetersiz kaldım insanların ne düşündüğü dışında bu daha çok benden kaynaklı yani utangaçlık benim kontrol edemediğim bir özellik maalesef bunu aşamıyorum evden dışarı bile çıkamıyorum gençliğimi istemeyerek evde geçirdim hâlâ aynı durumdayım psikoloğun da bir şey yapabileceğini sanmıyorum
Aslinda hayata karsi zayif ve gucsuz degilsin. Sen sadece gucunun farkinda degilsin. Insanlar seni kirmis ve bundan dolayi hayata kusmussun ve hep boyle devam ettigi icin senin aklina kalici oldugu dusuncesi girmis. Utanma, cekinme gucunu kendi icinde goster ve artik sosyallige ilk adimini at. Yasin buyumus hâlâ alay eden insanlarin kalmadigini varsayiyorum. Herkes harika degil, kendine gore birini bulabilirsin, seni anlayabilecek, insanlari yargilamayan.
İnsanların bana davranışları beni ne kadar olumsuz etkiledi bilemem ama ben zaten en baştan böyleyim hiç güçlü girişken konuşkan sosyal öz güvenli bir insan olamadım dış görünüş olarak da çok zayıf cılızım kızların gözünde hiçbir çekiciliğim yok bu yaşıma kadar hiç kız arkadaş edinemedim bu yaştan sonra da çok zor hayata geç kaldım herşeye geç kaldım evden dışarı bile çıkmayacak kadar güçsüzüm sosyalleşebilseydim zaten yapardım ama gençliğim hep eve kapalı asosyal yalnız geçti maalesef hâlâ başaramıyorum olmuyor
Bence kilo alırsan belki hayata karsi biraz daha ozguvenli olabilirsin. Psikologa git bu surecte, diyetisyene git. Sen sorununla yuzlesmedikce hep boyle olursun.
Unutma kendin icin ugrasiyorsun, insanlar icin degil.
Kilo da alamıyorum kendimi bildim bileli zayıf cılız biriyim ben sorunlarınla yüzleştim ama anladım ki bunları aşamıyorum olmuyor
Diyetisyen yardımcı olur, sen basarabilirsin ben sana guveniyorum gercekten.
İyide bazı şeyler değişmiyor demekki benim bazı özelliklerim kalıtsal maalesef bunu anladım utangaçlık çekingenlik geçmiyor insan içine çıkamıyorum dış görünüş olarak zayıf cılız oluşum da kalıtsal kilo alsaydım bu yaşıma kadar alırdım zaten gelmişim 34 yaşına bu yaştan sonra kilo akşam ne olacak gençliğim ilk yıllarında alamadım hiç kız arkadaşım sevgilim olmadı artık yalnızlığa alıştım evet eksikliğini hep hissediyorum ama ben buyum bu halimle de sevilmeyeceğime göre
Söylediklerimi bir düşün, uzun yıllar böyle yaşayamazsın. Kendine haksızlık etme
Uzun yıllar böyle yaşadım ama maalesef zamanla daha da özgüvensiz utangaç çekingen pasif asosyal içime kapanık hale geldim dışarıya karşı kendimi yabancı hissediyorum çıkmak isterdim ama çıkamıyorum bazı şeyler değişmiyor bunu anladım artık
Mutlu
Sevdiğin, aşık olduğun bir insansa tabii ki.
Yok aşık olmasamda mutlu hissetiriyor
Peki, olabilir.
Sen sarıldın mı
Hayır, öyle bir planım da yok
Olur fikirlern değişir
Evlenmek gibi bir planım olmadığı için karşı cinsle aşk ilişkileri kurmuyorum
Evlenmeden de yaşarsın
Aşk olmadan olabilir.
Olur