Niye hep karşıma sorunlu erkekler çıkıyor?

Yooo ben mesela sevip bağlanıyorum mesela karşıma dengesiz duygularını göstermekten korkar geliyor. Ya da yine sevip bağlanıyorum ama korkak güvensiz her saniye onu terk edicem diye korkup beni deli gibi kıskanan manyaklar geliyor. İkisi de ayrı uç ama ben iki tarafı da çekiyorum. Ne alaka senin dediğinle.

Ya şu an hayatımda iki tane çok sevdiğim insan var mesela. Uzun yıllardır öyle insanlar ilişkiler kuramamıştım. Yani önemli olan sayı değil içerik. Mesela okul zamanı yüzlerce arkadaşım vardı ama hiçbiri gerçek derin değildi hepsi yüzeysel boş anlamsızdı. Şimdi mesela derin anlamlı. Artık sadece böyle ilişki kuruyorum mesela.

Ya da eskiden sırf ilgi görmek beğenildiğini hissetmek için hoşlanmadığım sevmediğim saygı duymadığım erkeklerle flört ederdim. Ama böyle hiç tatmin olmazdım. Her şeyler bana batardı ve mutsuz olurdum. Mesela şimdi asla öyle değilim. Eskiden çok flörtözdüm. Her erkek beni beğensin peşimden koşsun ister birçok erkekle yazışınca iyi güçlü hissederdim. Şimdi hiç öyle değilim mesela. Boş flört bana tamamen toksik ve anlamsız geliyor.

Gerçekten hoşlanmıyor değer vermiyorsam asla görüşmüyor ya da flört etmek istemiyorum mesela. Ona enerji harcamak zaman vermek istemiyorum.

İşte eskiden öyleydi ama artık öyle olmayacak. Yani dostluk arkadaşlık ya da genel ilişkilerim uzun ama flört geçmişim hep kısaydı. Çünkü hiç gerçekten sevmedim bağlanmadım güvenmedim böyle kendimi adamadım. Hep yetinmiyordum ve gözüm dışardaydı. Ama artık doydum sıkıldım. Ondan tek sağlam anlamlı olursa olur olmazsa yalnız mutluyum diyorum. Önüme geleni hayatıma almıyorum.

şu an bi çevrem yok zaten. Görüştüğüm bi erkek de yok ama yıllardır bin tane okul iş arkadaş ortamım oldu ve hep böyle. Çevre değişmesi ile değişmiyor. Çok insan tanıdım zaten yani.

İnşallah

Yok bence de öyle zaten. Bi de şu an zaten aşık gibiyim. Bakalım. Çok özel ve güzel gidiyor. İkimiz de birbirimizi seviyoruz ve mutluyuz.

Yooo değil çevrem geniş

Neymiş sorun

Yurtdışında da böyle oldu