Nişanlımla ayrılalı 6 sene oldu. Ailem sürekli evlen diye baskı yapıyor, evlensem sorunlarım çözülür mü?

Sana anlat demiyorum zaten. Her ne yaşadığını sen onu sen bilirsin hatası da günahı da sevabı da sana ait biz bilemeyiz.

Sen öyle diyorsan doğrudur. Eğer hatan varsa illa ki bir beden ödeyeceksin. Vicdan insan en çok rahatsız eden bir duygudur ama insanı da yol gösterir yani mürşitidir insanın.

Vicdan muhasebesi yapma güzel bir olgunluk. Bu insanı terbiye eder. İnşallah imtihanında kolay olur senin için

Allah Rahmet eylesin. Rabb'im kabrini pûr-nur makamını âlî eylesin inşallah. Açıkçası şu an çok üzüldüm. Hiç kolay olmadığı apaçık ortada. Bir şey diyemiyorum. Allah size sabr-ı cemil niyaz eylesin inşallah. Ateş düştüğü yeri yakar

Zaten karşıdaki insan kalbinde ilk sırada tutmuyorsa sevmenin bir anlamı yok.

Sevgi emek ister. Kaçak köçek olmaz. Ruh olmadan beden olur mu elbette ki olmaz. Sen hayatını kalbini mühürlemişsin zaten. O kedi ancak sen isteyerek açabilirsin. Belki bir başkası da açabilir ama senin de izin vermen, bir adım atman gerekir.
Sen bu hayatı zaten kabullenmişsin. Rabbim hakkında hayırlısı nasip etsin inşallah. Herkes senin gibi aşkına, maşuk una sahip çıkmaz, ölene kadar Sadakat göstermez.

Bu dünyada olmasa da inşallah Uhranda Rabb'im sizi bir araya getirir.

Bazen kabullenmek kötü bir şeydir. Sen hayatını onun için mühürlerin bu dünyada. Acına acı kat diye demiyorum ama seninle bir hayatın var. Artık o burada değil ve sen tek başına kaldın. Sana istese de faydası olmaz. Şu anda psikolojim bozulmuş vaziyette eğer sana iyi gelseydi şu anda iyi durumda olacaktın.
Senin de hakkın sevmek mi sevilmek. Yeni bir hayat kurmak. Özlem duymak hasret çekmek, buram buram sevmek.

Dün bir soruda bir kız demişti ki babam hiç saçımı okşamadı keşke olsaydı da başımı okşasaydın içimde bir uhde kal dedi.

Bu söz aslında çok manidar ve acıklı bir söz. İhsan bunu okuyunca Bu kelimenin ağırlığı altında kalıyor eziliyor sanki. O da mutluluğu sevmeyi sevmeyi hak ediyor.

Bu hayatta en güzel olan da sevmekten çok sevilmektir.

İşte bu senin yaralarını en iyi gelecek tedavidir. Bunu kendine yapmalısın. Yanlış anlama yarın bir gün başımızdaki insanlar da toprak olacak ve gidecekler ve sen yalnız kalacaksın. O zaman duyguların daha da ağır gelecek ve belki de katlanamayacaksın. Tutunacak bir dal arayacaksın yaslanacak bir dayanak. Evde sesin yankısı kaybolacak O buz gibi duvarlarda.

Bak sana bizzat yaşadığım bir olay anlatayım bunu annem de bilir abilerim de bilir yengelerim de bilir.

25 seneden fazla oldu bu olay. Bir kiracımız vardı ve evlilerdi. Bir türlü çocukları olmuyordu. Bir gün kocası gece rüyasında öldüğünü görüyor ve o heyecanla bir anda uykudan uyanıyor. Ve eşine diyor ki ben öldüğümde " hemen evleneceksin beni unutacaksın bunu yapmazsan sana hakkımı helâl etmem iki elim de yakanda olur" diyor.

Sonra işi bunu bize anlattı. Şükrü rüyasında öldüğünü görmüş gece bir anda kalkıp bana bunları söyledi. Adam kafayı yedi dedi bize.

Aradan çok değil ya bir hafta ya 10 gün. İş yerin önündeki caddede bir trafik kazası geçirdi ve vefat etti. Allah rahmet eylesin Allah nur içinde yatırsın inşallah. Tabii sonradan o yengenin evlendiğini de duyduk Bir daha da görüşemedik.

Hayat böyle acısıyla tatlısıyla bizim için.

Elbette ki evlat acısı kolay bir şey değil onlar için de. Ben birçok cenazeye gittim. Kefen sardım ve mezarı içine girip çoğu insanı defnettim kendi ellerimle yüzlerini açtım.

Öz halamı o an kimse olmadığı için hoca olan kadın ile beraber yıkadık. Soğuk bedeni hissettim. Ölüm kolay değil hele ki ellerinle tutuyorsan.

İnsanoğlu ölüm bile kabulleniyor. Çok üzülüyor ve çok ağlıyor ama sonra unutuyor. Allah insanı da böyle bir özellik vermiş. Eğer biz bu ağır yükün üzerimizde atamazsak ruhen ve bedenen çökeriz.

Düşünsene tüm gördüklerimizi hatırlasak yani hatıraları beynimizle ne olurdu. İnan başımızı kaldıramazdık bu yükten.

Evet onlar nasıl bir acı çekti bilmiyorum ama bir şekilde unutmuşlar ve acıyı kabullenmişler kendilerini de hafifletmişler.

Ama sen bunu yapamamışsın. En kötüsü de bu. Sen kendi kendinle baş başa kalmışsın.

İnsanlar genelde ön yargılıdır. Bir ev görür uzaktan Aaaaa bacası tütüyor evde Aş pişiyor derler.

Ama aklı selim insanı da der ki acaba dert mi tütüyor.

Senin evinin bacasından tüten de dert hüzün keder.

İşte insan ne eder ise kendine eder zararı da kendi nedir.

Sen dert kuyusuna düşmüşsün. Bu derdi düşündükçe o kuyuda derinleşiyor ve dibi yaşıyorsun.

Senin bu kuyudan bu şekilde çıkman imkansız sanma ki gelsin birisi kuyunun başına seni buradan çıkaracağım. Belli olmaz tabii ki biri çıkar inşallah. Ama sen bu hüzün der kuyusundan çıkmak için kendini toparlaman gerekir. Bu düşünceden psikolojiden uzaklaşman gerekir. Yani başındaki dumanı dağıtman gerekiyor.

İşte o zaman o kuyuda derinleşmez ve kolay çıkarsın. O yüzden kendi huyunu kazma. Kendine bir şans tanı. Sevmek Kadar sevilmek de çok güzeldir. Sana kolay demiyorum Bu çok zor ama başka da çaren yok

Sevdiğiniz insanın soğuk bedenini hissetmeniz kadar kötü bir şey olamaz. Ama sizin ki çok başka

@bahar_akkus4568 sanırım bunu soruyu sorana yazacaktınız :)

Bunu öğrendiğime çok üzüldüm :( Onu kaybettim deyince terk edilme algıladım.
Bu konuda psikolojik destek ve ilaçlar ne kadar etlidir bilmem (bence bir etkisi yok, geçici olarak seni rahatlatıyordur)
Hissettiğime göre, suçluluk duygusu var, sürekli kendini sorumlu ve suçlu hissediyorsun. Konu yine geçmişinle, kendinle barışmaya gidiyor.
Ne kadar inanıyorsun bilmem ama sana alternatif bir destek fikri söyleyeceğim. Bir kaç seansta çözüleceğine inanıyorum.
Regresyon terapisi öneriyorum. Bunu denemekten zarar gelmez. Psikoloğa gitmiş gibi de düşünebilirsin. "Bir deneyeyim" dersen bilgileri paylaşabilirim

Zor bir süreç. Yaşadıklarını ve hislerini asla anlayamayız. Sen yine de regresyon terapisini göz ardı etme bence. Psikiyatrist ve ilaçlardan daha etkili bir şey varsa o da insanın kendi kendini iyileştirebilmesidir. Belki bunu sağlar sana. Sana yakın olan kişi ile en azından bir konuş, bilgi al. Güvenilir bir link bırakıyorum.

https://radianced.com/mezunlar/