Eğer iki kişi arasında kalsaydınız ne yapardınız?

Çekip gitme vaktinin geldiğinin anlaşıldığı andır.

hayat sadık bir or**pu gibidir. çekip gideceğini, seni bir gün bırakacağını bilirsin. işin kahp*liği bu ya, yaşadığın sürece ondan sen de zevk almaya bakarsın. ve bir gün hayat biter. çekip gider. ve sen artık kimsesiz bile değilsindir.

insan dediğimiz b*k, bu hayatta birçok kişi arasında kalabilir. en zoru ise iki kişi arasında kalmaktır. daha da zoru birinin arasında kaldığı iki kişiden biri olmaktır.

iki kişi arasında kaldıysam ben hep çekip gittim. ne ardımda gözü yaşlı birini, ne de korkuyla bana sarılan birini hiç istemedim. ben ne zaman iki kişi arasında kaldıysam hep çekip gittim. kırmamanın da kırılmamanın da tek yoluydu çünkü. kendini kandırmak bazen, birini seçmekle olur. gerçekten biriyle birlikte olman gerekiyorsa olursun, ama birini seçiyorsan orada bir sorun var demektir. birini seçmek, aradığını bulamamak, eldekine tamah etmek demektir. her tamahkar ihanete gebedir.

ve ben ne zaman arasında kalınan iki kişiden biri olduysam, yine çekip gittim. boş bıraktım meydanı. her halükarda gitmelerimde korkak diye anıldım. başlamadan bitirdiğim sancılara, doğmadan öldürdüğüm hırslara günahlara bakılmadan korkak diye anıldım. hayallerimi, umutlarımı bıraktım ardımda. aşklarımı, kadınlarımı çok seven kişileri bıraktım ardımda.

biri benle bir başkası arasında kalıyorsa beni seçmesin istedim. ne zaman kadınıma bir tehdit çıksa onu almak isteyen ben hep çekildim. bana olan tercihini gözden geçirmek isteyen biriyle işim olamazdı. beni tercih unsuru mu yapacak yoksa benden başka her şeye kabuk mu bağlayacak görmek istedim. ben ne zaman bir seçenek olduysam çekildim. gerçekten sevilmenin tek yoluydu çünkü.

ve bu or**pu dipli hayatta 2 şey tercih meselesi değildir. biri hayatın kendisi, diğeri ise aşk. insan ne geleceği hayatı seçer, ne de aşık olacağı kişiyi. tercih meselesi olduysa bunlardan birisi, hiç düşünmem çeker giderim.