Eşim genelde bana anlayisli, nazik davranırdı. Sonra boşanma aşamasina geldik. O boşanmak istedi, bende kabul ettim. 1 ay ayri kaldık. O ara bazi islerimiz vardi onlari halledip boşanacaktık anlasmali olarak.
Ben hamile oldugumu öğrenince işler değişti. Eşime söyledim. Oyle buyuk, sevincli bir tepki vermedi haliyle ama Allah bize evlat nasip etmis bize de gerekeni yapmak düşer dedi. Devam karari aldik. Şimdi iyiyiz.
Eskisi gibi gelip sariliyor, gonlumu yapmaya çalışıyor. Ama arada bir sogukluk var tabi. Eskisi kadar samimi degil gibi hissediyorum bir yandan. Belki onun icinde zordur bilemiyorum tabi ama bunlari bebek icin yapıyor olmasi beni rahatsiz etmiyor degil beni yanlis anlamayin.
Yani eskiden bu davranislarinda samimi olduğu belliydi ama simdi sanki bazen zoraki gibi hissediyorum davranislarini. Ya da hormonlardan dolayi ben büyütüyorum bilmiyorum.
Bazen de bu davranislar ben oldugum icin mi yapiyor yoksa bebek icin mi yapiyor ikilemde kalıyorum. Bebek olmasa, devam karari alsak boyle olur muydu diye dusunuyorum. Yani simdi hamileyim diye böyleyse cocuk dogdugu an bu davranislari cekebilir üzerimden. Oya benim istedigim bir sebebe bagli olmadan her türlü aramiz iyi olsun. Umarim anlatabilmisimdir.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer