Bana odun gibi davranan, üstten bakan insanı terk ettim ama şimdi aşırı düşünceli davranıyor. İnsan gidince mi değerli olur?

Bende hep terkediyorum bitti diyorum sonra beni arıyo açmıyorum ısrarla arıyor sonra açıyorum ve kendimi onu affetmiş olarak buluyorum ne hata yaparsa yapsın bu böyle oluyo bitti diyorum saçmalama diyo sadece özür bile dilemiyo üstelik. Varsa bana da bi taktik verin

Bi türlü bitiremiyorum buyüzden kıymetim yok

7 sinde neyse 70 nde o dur düşünceli olduğuna bakma kısa bir süre tutar o yine ol onunla bak yine aynı şekil almış odun gibi olur çünkü bana inandırıcı gelmiyor değişmez ne yaparsan yap nede olsa gitmez düşünce olmuş inanma bence bunlara

Taktik uyguluyor yalandan ve evet kaybedince değerli oluyorsun ama inanma.

geri dönmen için öyle, dönersen yine eski haline dönüşür

Varlık bir nimettir. Varlığın bir nimet olduğunu gösteren de yokluktur.

Hep gidince değere binersin ama. Kişi değişmiyor bence. Yine alışınca aynı oluyor..

Bu insan tipleri sadece elde edemediğini sever. Çünkü nankör. Yanında olsan barışsan yine aynı olur.

Aynen öyle bazı şeylerin değeri kaybedince anlaşılır.