İçimi dökecek kimsem yok?

Yaklaşık 1 yıldır taşınıyoruz 2 ay önce sevgili olduk birbirimizi çok seviyoruz ve evlenmeyi düşünüyoruz daha önce 2 kere yüzyüze sordum seninle ilgili bilmem gereken bir şey var mı diye cevap vermekten çekindi geçiştirdi beni en son sorduğumda yine çekindi cevap vermedi çok üstüne gidince hayır dedi ama gözlerini kaçırdı tekrar sordum gidelim burdan dedi ben anladım durumu. eve bıraktıktan sonra bana mesaj attı mesajı okuyunca bir an hayallerim yıkıldı yani yalan değil ciğerim yandı
Üniversite zamanında ben bir hata yaptım ben istemedim ama engel olamadım zorla yaptı dedi bir gün sonra yüzyüze konuştuk gözlerimin içine bak dedim baktı bu durumu hayatında sadece bir keremi yaşadın dedim evet dedi gözlerimin içine bakarak.
Ben evlilik düşünmeyen aşka inanmayan bir insandım ama onu tanıyınca dünyam değişti ona benzeyen bir kızım olmasını hayal ediyordum.
Yalan söylediğini düşünmüyorum bana olan sevgisinden de şüphem yok ama bu durum beni kahrediyor onu o halde düşünmek beni kahrediyor ailemden çekindim şikayet edemedim dedi bir kere yaşadım bu durumu zaten ben öyle bir insan değilim ailemi tanıyorsun nasıl bir yapıya sahip olduklarını biliyorsun ailemin yüzüne bakamadım yıllarca dedi.
Bunu öğrendiğim için onu bırakmayı erkekliğime sığdıramıyorum ama bu durumuda gözümün önünden gitmiyor gururuma yediremiyorum kime ne şekilde soracağımı içimi dökeceğimi bilmiyorum çok zor bir durum hem onun için hem benim için kim olduğunu bilsem öldürecem bu kansızlığı yapanı