Ben hep duygusal yaklaştım ama beni kullandılar?

27 yaşındayım. İyi bir mesleğim var popülerim alımlıyım. Ağır durmaya çalışıyorum ama çok Güleryüzlüyüm. 23 yaşıma dek kimseyle öpüşmedim bile sonra 2 yıllık sevgilim oldu. Evlenme teklifi falan aldım ilk onunla birlikte oldum. Ama bir anda soğudu bıçak gibi kesildi peşinden koşsam da ailesi bile uğraşsa fayda etmedi. Şimdi duydum Kİ o da toparlanamıyormuş ama ne fayda artık.. bende dağıldım ardından bir savcıyla görüştüm. Bana öyle kötü davrandıki travmadır. Sonra 6-7 kişiyle görüştüm öyle duygusal davrandılar Kİ.. 1 kere birlikte olup bıraktılar. Sonra üzerlerine düştüm. Ama ne zaman bıraktım düşmeyi hepsi hala yazıyor, pişman olduklarını söylüyorlar ama ne fayda.. kalbim öyle kırık Kİ. Hala herkese güveniyor içim ama dışarıdan sert görünüyorum.. Neden bendem böyle vazgeçiyorlar? Ben onlara iyilik, fedakarlık, jest, nezaket harici bir şey yapmıyorum. Egolu olduğumu söylüyorlar burnumdan kıl aldırmadığımı tek gerekçe bu.. yakın arkadaşlarım da hiç böyle biri olmadığımı söylüyor. İşin özü şu Kİ 27 oldum karşımda doğru biri yok.. evlenmeye geç kaldım. Dışarıdan görseniz alımlı güzel meslekli zengin kız dersiniz. Altımda arabam istediğim gibi geziyorum ama eksik bir şeyler.. İşyerimde de mobbing yapılıyor katarım var yarılamıyorum ihtiyacım var işime şu an.. müdürden ve diğer çeteden nefret ediyorum. Ara ara mutsuz oluyorum içim kararıyor. neden bunları yaptılar bana? Haketmedim ki..