Ona karşı bir hata yaptım?

Flört dönemimizde başkasıyla görüştüğünü öğrenip yüzüne vurduğumda, arkadaşlarımın zoruyla görüştüm, beni zorla öptü gibi şeyler söyleyip tabiri caizse durumu hafifleterek bana anlatmıştı. Benim de o an saflığıma geldi herhalde buna inandım o zamanlar, sonrasında gördüğüm şeylerle aklım başıma gelmişti ama onunla hala konuşuyorduk ve cidden hoşlandığımdan belli etmedim. Kendi içimde yaşadım, kırıldım, parçalandım.

Sonrasında eskiden benden hoşlanan biri denk geldi karşıma, neden bilmiyorum ama konuşmak istedim o kişiyle sırf ona inat olsun diye sanırım. Sadece konuştum, konuşarak da ileri gittim ama gidip de fiziksel temasa girip onun yaptığı gibi öpüşmedim birileriyle.

Tabi o zamanlar ilişkimiz bu olanlar haricinde fazla iyi gidiyordu. Yaptığımdan pişman olup o kişiyle de görüşmeyi kestim. Hatamı yok saydım kendimce. Ama her yalanın mumu yatsıya kadardır derler ya eninde sonunda bunu ona yaptığımı öğrendi. Nasıl kısasa kısas yaparsın, her şeyin kısasını yapsam sen buna dayanamazsın gibi şeyler diyip aşırı tepki gösterdi. Kendi yaptığını da unutmuştu. Siniri durulduğunda da geçmişte kendisinin yaptığı şey için özür diledi. Bunu yapana kadar ben ağlamaktan komalık olmuştum tabi. Şimdi düşündüğümde ağlamamı susturmak için özür dilemiş, aslında özründe hiç samimi değilmiş gibi.

Bundan sonra bir süre hiçbir şey olmamış gibi devam ettik, ilişkimiz garip bir şekilde ilerledi. Gelecek planları yapmaya başlamıştık. Ben planımı ona göre yapıyordum. Onun işine, okuluna uydurmaya çalışıyordum kendimi. Kendim de çalışıyordum ama benim açımdan iyi gitmiyordu. Bilirsiniz özel firmalar insanın emeğini fazlasıyla yiyor. Mesaiye kaldığım günlerin haddi hesabı yoktu. Görüşemesek de bu aralarda onu yine aramaya çalışıyordum ama tabi çok az konuşabiliyorduk.

Bir gün iş çıkışımda onu arayacağımı bildiği için mesaj atmıştı ararsan ulaşamayabilirsin diye. Harbiden de aradığımda ulaşamadım, merakla bir sürü mesajlar attım. Tüm bu olaylar panik atağımı arttırmıştı, bir yandan da kendimi sakinleştirmek o kadar zordu ki... anlatamam. Sonunda telefonlarıma döndü, beni sakinleştirdi. Nasıl olduğumu sordu, bende klasik iş hayatımda olan olumsuzluklardan bahsetmek yerine onu sıkmamak için kafam çok dolu diye geçiştirdim. Eve geçtim, bir süre ona da yazmadım. Kendi problemlerimle insanları sıkmak isteyen biri değildim... Her neyse