Bilmeden duygularimi üzüntü mü bastıriyor muyum? Duyguları yaşamak icin sure vermek dogru mu yoksa akişa mi bırakmak gerek?

Ben kendime süre veririm. Uzuldugum bir sey olduysa 3 gun üzül, agla zırla ama 4. gün o aynaya gülerek bakacaksin diyorum.

Ayrilik vs varsa bir hafta cek. 8. gun tamamen birak gitsin, sana erkek mi yok, olmasi gereken buydu, seni haketmiyordu, kendi hakettigi kisilerle olsun diyorum. Cogu zaman işe yariyor.

Yani beyine bir seyi kodladiginiz zaman yapiyor. Mesela sabah kalkacagim saati kodladigim zaman cogunlukla alarmdan birkac dk önce kalkmis oluyorum.

Beynime 3-5 gun diye kodlayinca yapiyor sanki. 4. gun kendimi gercekten iyi hissediyorum.

Ama bu psikolojik olarak dogru mu? Bilen arkadaslar ya da psikoloji okuyan/okumus arkadaslar daha net bilirler. Bu duygulari bastirmak mi oluyor?

Sonradan buyuk bir patlama yaşar mıyım? Simdi sorun yok gibi ama ilerde bunlar birike birike depresyona sokma ihtimali falan var mi? Iyi bir sey yapiyorum gibi geliyor ama iyi de olmayabilir bilimsel olarak.

Ama simdi kendime sure vermesem haftalarca aylarca üzülürüm. Bu da beni daha da derine cekmez mi? Daha da depresif, o uzuldugum olaya karsi ya da kişiye karsi daha da baglanmamı saglamaz mi?

Yani kendimi tanıyorsam gercekten surekli kafamda kurar, dusunur dururum. Boyle biraz kendime sınır koyup onu gecmemeye çalışıyorum. Ama bilincaltimda bunlar birikiyor mu bilmiyorum.

Kendime verdigim surede duygularimi en yogun sekilde yasamaya calisiyorum ki sonra tekrar patlak vermesin.

Ama dogru olanı duygulari sinirlamadan akışa bırakıp yaşamak mı? Yani duygularimi bilincaltina mi atiyorum bilmiyorum. Duygulari uzuntuleri yasamak icin sure vermek dogru mu? Ne kadar dogru?