Annemden nefret eder oldum?

Annem bana güvenmiyor nedense ama bu zamana kadar bir gram güvenini kırmadım bir erkekle bile mesajlaşmadim rehberimde bir erkek bile yok... Bugün arkadaşım beni evine davet etti ama ben kızı hani önceden de tanıyordum neyse anneme söyledim annemde kızı az tanıyor hani kız gel bize takılırız dedi evde kimse yok herkes çalışıyor anneme dedim yalvardım yakardım hayır dedi daha sonra parka gidebilir miyiz dedim git dedi hatta istersen sahile git dedi bende tamam dedim daha sonra arkadaşla parka gittik annemde o yoldan dönüyordu markete gitmişti bizi gördü burada takılın tamam felan dedi gülümsedi bizde işte parkta oturduk ama nasi sıcak hava çekilmiyor annemde eve izin vermedi kız da bende sıcakta ölüyoruz böyle olmuyor e annemde doğru düzgün biseyw izin vermiyor mecburen yalan söylemek zorunda kaldım ve anneme sahile gitcem numarasiyla arkadaşımın evine gitcektik annemi aradım aradım ulaşamadım mesaj attım anneme ulasamadim sana sahile iniyoruz oarktan diye sonra biz kızın evinde gittik her şey mukkeml ama neyse sonra birden annem aradı gittim balkona annem bana "hani parktaydin köpek, Allah uzun ömür versin senin, Çok yaşa, hani parktaydin"felan dedi bende "anne bir dinle bir dinle "dediğim halde susmadi konuşmaya devam etti eve gel dedi gittim evde bana neler söyledi nelerr ama yalan söylemediğimi düşündürdüm bişey demedi ama o kadar ağır konuştuki ve ben ona yalan soylemek cidden istemiyordum fakat annem sürekli beni bu yola mecbur bırakıyor kız arkadaşım yani genciz yaşımız 16-17 yani annem cidden çok ağır konsuyor... Dayanamıyorum giyimime bile laf söylüyorlar ben insanım ya insan gencim gezicem tozucam da sizin baskılarınıniz yüzünden ben bu haldeyim yalanci oldum ama beni buna onlar sürekledi bende isterdim yalan söylememek iyiligimi istiyor evet ama ben kendi kararlarimi verebilcek yastayım sizce haksız mıyım?