Mutsuz ve caresiz?

merhaba arkadaslar ben hollandadan yaziyorum evlenip buraya gedim 10 yillik evliyim 2 tane cocugum var hayatta mutlu olmayi basaramayanlardanim ne ailemde nede evliligimde mutlulugu bulamadim esimin eski evliliginden olan kizi bizimle yasiyor ve bununla ilgili surekli sorun yasiyoruz herseye ragmen bizimle yasamak sorunda esimin duzelmek bilmeyen isleri yuzunden gulmeye korkar oldum ailemden hic kimse yok burada bir kac komsu tanidik disinda ne derdimi kimseye anlatabildim nede esim beni anladi bunlari buraya neden yaziyorum bilmiyorum ama sadece icimi dokmek istedim cocuklarima guclu gorunmeye calisiyorum mutlu bi aileymisiz gibi davranmaya calisiyorum ama sevilmek sevmek ve bi cok duyguya hasret yasamaktan yoruldum 8 yasindaki kizim basimi oksasin die bazen oyunla karisik ona sariliyorum annemi hissetmek istiyorum icimden ciglik cigliga agliyorum ama onlar uzulmesin die gozyasimi icime akitiyorum cok sinirli mutsuz bi insan oldum ne yapacagimi bilmiyorum kendi babasiz buyuyen birisi olarak ben simdi bu cocuklari babadan mahrum nasıl yasatmayi goze alirim onuda bilmiyorum sadece Rabbime dua edip bekliyorum...