İnsanları kırk gün tepende taşı bir gün indir senden kötüsü olmuyor ne yapacağım sinir krizi geçireceğim lütfen yardımcı olun?

Kendimle bile zar zor uğraşıyorum duş bile alamıyordum ben kimseye yük olup dert olmamaya çalışıyorum. Kimsenin gereksiz kaprislerini kaldıracak durumda değilim. Stres üzüntüden yaşlandım. Bir de nankörlükleri insanların kaprislerini çekecek halim yok. Çok duyarlı ve hassas bir insanım iyi bir insanım. Ama insanlar hep daha fazlasını bekliyor. Bir gün kötü olmayagör. Aramak içimden geliyor da gelmiyor da bu sevgilisinin yaptığı harekette ayrı irite etti. Kardeş bile kardeşe küsebilir ona ne oluyor? Sevgilim dediğim insandan ayrıldım 1 senelik ilişkiödi. Ona da hep iyi merhametli oldum. Kime ne yaptıysam hep nankörlük gördüm. Majör depresyon tanım var. Yaşamayan bilmez. Kötü gün dostu da oldum. Hiçbir işe yaramayınca yaramıyormuş demek ki değerim bu kadarmış. İçime dert oldu iyice rahatsızlığım bu saçma sapan olaylar hüzünden de ekstra tetikleniyor.

Yalnız kaldım. Kız kardeşim yerine koydum onu. Herkes tepemde taşımamı bekliyor. Ben çok zor dönemlerden geçiyorum hasta bile oldum en sonunda. Belki de dünyanın en hassas en merhametli insanlarından herkesin işine gücüne koşup yanında sonsuz olan bir insandım. Herkesi taşımaktan yoruldum. Kaç yılım geçmiş resmen yargısız infaz. Sevgilisi yani ne münasebette gidip engelleyip çıkartıyor beni. Bu insanı ne diye gidip arayayım? O kadar zamanımız geçti demek ki nankörlük zirve. Bir kez dedi mi bu kız sınava hazırlanmaya çalışıyor işi gücü yok. Evde 2 yıldır diye. Bütün sürecim mahvoldu. Hani yanında olduğum insanlar nerde. Kimseye dert olup of yine mi mutsuz demesinler diye çenemi kestim. Kimseyle konuşmuyordum. Sevdiğim insanı da öyle bir sevdim ki. Yazıklar olsun diyorum. Verdiğim emeğin haddi hesabı yok. Ben neler hissediyorum yaşıyorum insanların haberi yok. Bi tospiğim canım kediciğim vardı o da çok hasta oldu bu dönemde yarı ölü gibi. Biraz merhamet beklerdim insanlardan biraz empati. Çok üzülüyorum yani ne yaptım da reva mı bana?