Artık yaşamak istemiyorum, kendimden utanıyorum, berbat hissediyorum?

22 yaşında bir üniversite öğrencisiyim. Berbat bir dış görünüşüm var, orantısız. Gözlerim, çenem, genel olarak yüzüm. Elimde olmayan bir şey böyle yapmak ama bazen yaşamak bile istemiyorum bu yüzden. İnsanlar fotoğraf çekilirken ben kaçıyorum. Kendi telefonumun ön kamerasını açmaya korkuyorum, aynalara bakmaya korkuyorum. Bir Instagram hesabım bile yok. Ne fotoğrafı koyacağım ki? İnsana benzeyen bir tane fotoğrafım yok. Sırf bu yüzden kendi içime çok kapandım, özgüvenim tamamen yok oldu. Nefes alamıyorum toplum içine çıktığımda. Herkes bana bakıp bu nasıl bir çocuk diye bakıyor diye düşünüyorum durmadan. Bu zamana kadar bir tane bile kız arkadaşım olmadı, kız arkadaşı bırakın flörtüm bile olmadı. Bundan sonra da olacağını hiç sanmıyorum. Herkesin seveni olur, önemli olan iç güzellik gibi şeyler söylemenize hiç gerek yok. Öyle olmadığını çok iyi biliyorum. Bu durumdan umarım en yakın zamanda kurtulurum. Nasıl olacağını hiç bilmiyorum. Birisi beni gerçekten sevene kadar birinin beni seveceğine inancım hiçbir zaman olmayacak belki de. Belki de o zamanı bekleyene kadar bazı şeylerden vazgeçmiş olurum bilmiyorum. Artık bunu düşünmekten hasta olacağım diye korkuyorum. Gerçekten bütün gün aklımdan çıkmıyor. Her dışarı çıktığımda aynı şeyler çok sıkıldım bıktım. Ne yapacağımı bilmiyorum. Buraya da yazmak istedim. Buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim.