Ailem hayatımı katletti?

Ailem çocuken hep çok ağır derece aşağıladı, evden attı, hastalındım ilaç almadı, hergün eziyet, laf sokmalar.. Bunlardan dolayı cıvık goygoycu bir tip olamadım ama kızlar boş konuşan erkek istiyor. AğırBaşlı erkek istemiyor.. Bende insan değil miyim? Benimde kalbim veya hislerim olamaz mı? Spor, kariyer, bakım hatta estetik... Ne yapsam olmadı. Sevgilisi olanları hep kıskandım. Hep rededildim. Yalnızlıktan mahvoldu hayatım, kendime olan saygım bitti. Çok uzun zamandır ölmeyi düşünüyorum. 1 insan bile kabul etmez mi ya... Hergün saatlerce başım ağrıyor, kalbim sıkışıyor böyle mal gibi, ezik gibi yaşamaya dayanamıyorum. Ya ağzın iyi laf yapacak cıvık olacaksın ya da tip olacak.. Ağzım çok iyi laf yapmıyor. Boş muhabbet veya goy goy yapamıyorum. Hergün saatlerce üzülüyorum, gözlerim doluyor. Ölüm istemiyorum aama başka çarem yok. 30 yaşında mal gibi yaşamakran tükendim. Sonumun geldiğini biliyorum ama bu benim suçum muydu?