Bebek icin sozlesmeli olarak 1 yil evli kalip bosanmak mantikli mi?

Yorumları okudum, kaygınızı anladım. Yaranızı görebiliyorum, korkmanızı ve yıkılmadan yıkma isteğinizi de anlıyorum. Ne zaman olacak diye korkarak yaşamak yerine göz göre göre yıkılsın diyorsunuz , ama insanların kaderi aynı değil. Annenizle birebir aynı şeyleri yaşamak zorunda değilsiniz ki. Güzel düşünün , hayatınıza olumluyu çağırın. Yakışıklı erkek olsun diye diretmedipiniz sürece karşınızı iyi aile babası olacak erkek çıkar. Her erkek yanında hamile karısı varken karşı cinsi yemez, üstelik diyelim baktı her erkek harekete geçmez , sizin erkeklerle ilgili bunun ayırt edebilecek kasa evir tecrübeniz yok. O kadar korkunç canlılar değil. Herkes sizin yavvvşak babanız da değil

Bana neden cevap yazmadığınızı merak ediyorum. Birde siz babasız olmayı problem etmemişsiniz. Çünkü annenizin tercihi değil bu. Babanız kötü çıkmış. O yüzden annenizi seviyorsunuz. Sizin çocuğunuzun ise bu söylediklerinizle babasını siz elinden almış olacaksınız, size ilerde hesap sorabilir , bana neden böyle bir hayat seçtin kime sordun diyebilir, siz anneniz kadar dik duramayabilirsiniz, çünkü bu sizin seçiminiz olacak. İyi bir fikir değil bana sorarsanız. Birde deneyimim yok diyorsunuz, robot değilsiniz, ilkiniz olacak, aşık olursanız bu süreçte ne olacak peki? Elinizle kendinizi yıkmış olacaksınız. Çok küçüksünüz daha, kendinize bunu yapmayın.

Hakli olabilirsin.. kendi kendime cok dusundum en guzel yillarimi uzulerek gecirmek istemiyorum. İstanbul'da yasiyorum ve cevremde evliligi iyi giden bir Allahin kulu yok. Kadinlar tek tek anlatiyor kocam şuna bakti buna bu hareketi yaptı, kiza bakti, kizi takip ediyor yazisiyor, beni icip icip dovuyor vs vs.. gercekten ornek bir tane bile cift yok cevremde. Ben asla asik olmam, olamam.. kimseyi sevemem guvenemem.. sadece cocugum olursa butun guvenimi sevgimi ona verebilirim. Hicbir erkek haketmiyor benim sevgimi. Ben birinden platonik olarak hoslandigimda bile önumden alacakaranliktaki edward gecsin donup bakmayacak bir karaktere sahibim. Kimseye karsi gardımı indirmek istemiyorum. Cocuk sevgim olmasa omrumun sonuna kadar bekar kalirdim.. belki çocuğum buyudugunde benden nefret edecek neden bana boyle bir hayati reva gördün diye? Kendi bencilligimden dolayi diyemem. Erkekleri o kadar cok istemiyorum ki, gelecekteki cocugumun bile nefretini goze aliyorum...

Şöyle düşünün sizin şu anda annenizle çöl güçlü bir bağınız var ama işler kötü giderse çocuğunuzun sizin hayal ettiğiniz gibi sizle bağı da olmazsa , dünyaya yapayalnız kalsın diye bir evlat getirmiş gibi olacaksınız. Çocukları bu kadar çok seviyorsanız maddi özgürlüğünüzü elinize alırsınız, belli bir yaştan sonra evlat edinebilirsiniz. Erkeklere olan önyargınızın siz ilişki yaşayıp kötü biri ile karşılaşmadığınız müddetçe en önemli kaynağı babanız. Zor bir süreç geçirmişsiniz. Benimde bar etrafımda çok sorunlu evlilikler. Ama hepsi de adamın çapkınlıpı yüzünden olmuyor , bezen kadınlar da bu dediklerinizi yapıp yuvalarını bırakıp gidiyor. O zaman erkekler de aynı kaygıları yaşarsa hepimizi bir tutarsa ortada hiç gerçek ilişki olmaz. Gerçek ilişkiler sadece anne evlat arasında kurulmaz bu dediğimi unutmayın. Hem anladığım kadarıyla siz daha kendiniz ayakları üstünde duran bir birey değilsiniz, önce bu sorunu bir halletmeniz lazım. Birde annenize bu fikrinizi hiç açtınız mı? O ne diyor bu duruma? Sizi destekliyor mu?

1 yildir falan kendi kendime dusunuyorum, henuz hickimseye soylemedim ilk kez burdan soyledim. Şu an annemin isini ogreniyorum annem birkac yil sonra emekli olacak ve isyeri bana kalacak. Ayrica universiteye baslayacagim bu yil. Hayatim tamamen mantik ustune kurulu, bir adim dahi atiyorsam mantikli oldugu icin atiyorumdur. Evlat edinemiyorum sanirim, evli olmak gerekiyor. Edinsem bile istemem cunku ileride gercek anne babasi karşima ciksin istemiyorum. Saglikli biriyim kendi cocugumu dogurabilirim. Sence ben istemezmiyim mutlu bir ailem olsun kocam bana sagdik kalsin, ailesinin ustune titresin.. ama imkansiz gibi. Surekli kocami takip edemem ona kafayi takamam baska kadinlari dusunuyormu diye strese giremem. Evliligin ilk 5 yili cok guzel gecebilir, peki ya sonrasi? Vucudum hep simdiki gibi diri kalmayacak, dogumdan sonra vucudum bozulacak, belki otuzlu yaslara geldigimde cok cirkinlesecegim. Beni seven buyuk bir ihtimal dis görünüşüm icin sever, beni ben oldugum icin seven biri cikmaz cunku nazımı annemden başkası cekemez..

Niye sorunlu kaprisli biri misin? Neden biri senin ruhunu kalbini sevmesin? Kötü biri misin?

Kotu degilim sadece herseyi kolay kolay begenmem birde cok nazliyim, hersey dis gorunus degil

Bence gayet sevilmeyi ömür verilmeyi hakeden birisin , karşına da hem sana hem annene hem doğacak çocuklarına sahip çıkacak mert bir delikanlı çıkacak inanıyorum. Yeter ki kendini kapatma güzel olasılıklara