Seven sevdiğine emanet olarak bakmalı. Ölüm var bu bir kaybediş tehlikesi, ilgisizlik kaybediş tehlikesi, değersizlik kaybediş tehlikesi vs saymakla bitmez. Her an kaybedilebilecek olan emanetlerin en kıymetlisidir. Sevdiğim herkes bana emanettir ve bu sebeple anda bile kırmaktan korkarım. O mutsuz olduğu an onun son anı olabilir.
Çoğu erkek böyle görüyor, görmek istiyor. Eh çoğu kadın “ben kimsenin malı değilim” modunda oluyor haliyle ve fazla sürmüyor, ayrılıyorlar. 💁♀️ Bazısıda öylesini sever. Sahiplenmenin dibine vursun ister :D. Gel gelelim, biriyle berabersen zaten ona ait hissettiğin için, sevdiğin için birliktesindir, kadınların değil erkeklerin birine ait kalmakla problemleri var. Bize yaradanın emaneti gibi davranmaları kafi, fazlası ilişkiye zarar.
Allahın emaneti olarak bakmalı.. Kız kardeşine nasıl davranılmasını istiyorsa öyle.. Aileden biriymiş gibi nezaket sahibi nazik olmalı kadını anlayabilmeli söyleyemediklerinin ötesini görmeli.. Sözde değil özde olmalı.. Benimsin diyene ben eşya değilim derdim kimseye ait değilim. Sahiplenici olmak güzel ama fazlası irite edici..
Emanet olduğu bir gerçek zaten. Ayrıca şunu edemezsin bu yasak gidemezsin gibi kelimeler de çok yanlış. Herkes nerede ne yapması gerektiğini biliyor. Boşuna kısıtlayıcı davranıp da bıktırmamak lazım seveni.