Ailem yüzünden ölmeli miyim?

Yaşayamadım hayatı doyasıya, mahvetti psikolojimi. Yediğim yemeklerden tat bile alamıyorum artık, yalnızlık canıma tak etti. Resmen öl diyor biri bana. Yaşayıp ne yapacaksın. Yakışıklı olsam diyorum ya da kızların istediği gibi cıvık goy goycu bir tip olabilseydim.. Ama olamadım çünkü hayvan gibi bir ailem vardı. Hep zulmettiler. Knka naber yhaaa diye gevşeyecek 1 günüm bile olmadı. Hergün aşağılama, aç bırakılma, evden atılma hatta hastanınca ilacımı bile almamamaları... Hiç sosylleşemedim de... Dolayısıyla goy goycu gevşek bir tip olamadım. Bende spor, bakım, kariyer, estetik vs yaptım ama olamdı. Tüm gençliğim redeidlmeler ile mal gibi geçti. Bakıyorumda en beyimsiz en aptal saçma sapan tipler bile seviliyor. Onlar kadar bile olamadım. Lanet olsun doğduğım güne. Ahirette iki elim o hayvan ailemin elinde olacak..
1 yıldır hergün ölmeyi düşünmekten tükendim. Son günlerim?