Her şeyin bir yalandan ibaret olduğunu düşündünüz mü sizde?

Merhaba arkadaşlar geçenlerde boşanma davam vardı çocuğum yok.1.5 yıllık evliyim 2. yilimiz dolmadan ayrıldık. Hem farklı bir ilde yaşamak hem de aile yaşantısı bana farklı geldi bunları eşimle paylaştım ama o içten içe biriktirmiş hep en sonunda patladı ben mutlu olmak için evlendim dedi sana karşı hissim kalmadı dedi bitirdi. Sorunlarimiz çok vardı ama hep çözeceğiz diyordu hatta ben boşanmayı istemistim beni o yoldan bile döndürdü duzelecegim söz dedi kendimde de hatalar var onları da biliyorum ama ben duzelebilecegimize inanmıştım asilmayacak sorunlar değildi. İs değişikliği de oldu yurt dışı fabrika kurma isleri olunca kendine bakmaya beni önemsememeye başladı eskiden yurt dışına beraber gideriz diyordu sonra sen evde kalırsın demeye başladı her şeyi planlamış üstüne bende kredi çekmiştim düğün için onun çekecek durumu yok diye birlikte ödüyorduk calisipta. Bosanmaya yakın ödemem benim değil senin borcun dedi doğum gununde hediye ettiği cep telefonundan tutunda parmağımdaki alyansa kadar istedi. Evden tabak bile götürürsen kredini ödemem dedi ailesi de cirkinlesti bana gidip sizi hiç sevmedi burayı da hiç benimsemedi demis onlara zar zor davayı yaşadığım memlekete aldırdım sırf ayağına gitmemek için 1 kaç ay sonra karşılaştık yüzüme bile bakmadı o bakımsız adam gitmiş yerine özgüvenli kendine bakan biri gelmişti davadan çıkınca da fotoğraf çekilmiş elini de orta parmak yapmış nah gelirim bir daha buraya diye o kadar acı çektim ki 2 ay oldu hâlâ duzelemiyorum yardım alıyorum bunun disinda ailem en destekcim ilaçta kullanıyorum ama yasattiklari aklıma geliyor ağlıyorum bende de vardır hatalar ama ben kimseyi bile isteue böyle incitmedim sinsilik yapmadım yalan söylemedim yapmacık değildim her gün Allah'a dua ediyorum bu günler de geçsin diye