İçimi döktüm okuyan yorum yapanlara teşekkür ederim?

Bu siteyi bu akşam keşfettim sadece içimi dökmek belki bir moral beni biraz olsun rahatlatır diye düşünüyorum psikolojik olarak artık iyi durumda değilim bir erkek olarak gardımı düşürmek üzereyim
Eşimle 3 yıldır evliyiz mutlu bir yuvamız vardı hiçbir sorunumuz yoktu hatta bu yuvamıza bir yeni üye katılacaktı 2 ay önce eşim 5 aylık hamileydi cinsiyetini dahi öğrenmiştik fakat imtihan dünyası ya Allahım sabır versin çocuğumuzu kaybettik dünyam başıma yıkıldı eşime belli etmedim erkeğiz ya hep dik durmaya çalıştım o ağladı ben sustum sadece ona destek oldum ama bir türlü toparlayamadı bütün her şeyde konu dönüp dolaşıyor buraya geliyor benim maddi gücüm yüksek eşim hamile olduktan sonra ona hediye olarak araba almıştım o arabayı bile görünce ağlamaya başlıyor kullanmak istemiyor veya ona hamilelik sürecinde aldığım hediyeleri görünce aynı şekil ve bana öyle bir bakıyor ki sanki bütün bunların sorumlusu benim artık dayanamıyorum kaldıramıyorum psikoloğa götürmek istedim hem kendim için hem onun için kabul etmedi 2 ay geçti artık bunu unutmamız lazım diyorum bana kızıyor nasıl unutabilirsin diye en ufak şeyde ağlıyor ufak bir azalma bile yok aile büyüklerimiz zamanla geçer az daha sabret diyorlar fakat o kadar boşladı ki kadın olarak kocasını her şeyden mahrum bıraktı sanki ben yokmuşum gibi davranıyor ben dik durmaktan çok yoruldum gardımı kaybediyorum fakat o bunu görmüyor mantıklı düşünemiyorum onu deli gibi seviyorum fakat her şeyden soğudum boşanıp yalnız yaşamak bile içimden geçiyor