Bazen bir şeyler yaşar ve kırılırız. Haliyle güven kalmaz. Bu harabe gönülde güvenlerin arasından bazen sevgi tohumları büyür. Sevgimiz tekrar ölmesin diye içimize atarız. Bu anlarda güvensiz olduğumuzdan susarız.
Peki siz hiç sustunuz mu? Yoksa içinizi mi döktünüz?
Sevip, kırılmaktan korktuğunuz için söyleyemedikleriniz oldu mu?
İnsan sevince hiç birşeyi düşünemiyorum, korkunun ecele faydası olmadığı gibi aşkta da olmamalı şahsen hiç korkum yok unutmayın korku varsa engellerde vardır engeller oldukça o ilişki fazla yürümez anı yaşamak gerekiyor yarınları düşünmeden
Yıllarca boşuna sema edip hakkı savunmadık. Gönül kıranın amel defteri zaten kapalı olur güven ise bir tek Allah a olur İnsan cahil ve zalimler den dir 🤲