Değişirse, benim yapmaz dediğim şeyleri en önde yapmaya başladıysa ben artık vazgeçerim. Güven duymuyorsam artık, kendini onun yanında güvende hissetmiyorsam bitmiştir. Arada aşk kalsa bile benim açımdan hiçbir hükmü yoktur o aşkın. İhaneti zaten söylemeye gerek yok en baş unsur o çünkü. Bazen de nedensiz ben içimde birşeyleri bitirmişimdir. Ben vazgeçmeden kalbim vazgeçmiştir. Artık onun için yapacak hiçbir şey yoktur.
Kötü niyetini anladığım her türlü kızdan vazgeçiyorum zaten.
Ama baktım mesela kötü niyetli değil ama çok extreme bir durumdan dolayı ayrılmak zorunda kaldık. Atıyorum aile araya girdi ya da çok daha kötü şeyler oldu vs. O zaman kendisinin de iyiliği için sırf ona değer verdiğimden aslında zarar görmemesi adına ayrı kalırım. Bu sevmediğimden değil, tersine çok sevdiğimden yaptığım bir şey. Yoksa zarar görmesi umrumda olmaz kendi çıkarım için kullanırdım yani. Bazen ayrılık her iki tarafın hayati zarar görmemesi açısından da sağlıklı olabiliyor. Geçmişte de öyle bir durum yaşadım. O nedenle durumu anlayınca ayrı kalmanın daha doğru olacağını anladım. O da ben de zarar görmeyeceksek en temizi bu.
Eğer içinde olduğumuz ilişki için hiç emek vermiyorsa, bir sorun olduğunda konuşup çözmek yerine konuyu kapatmaya çalışıyorsa veya çözüm için hiç bir adım atmıyorsa ve bu da beni tüketiyorsa sevsem bile bu ilişki beni mutsuz ediyor demektir. Elimden geleni yaptıktan sonra o noktadan sonra vazgeçerim.
Yalan, ilgisizlik, sorumsuzluk, saygısızlık, aşağılanma, kıskançlığa bağlı kısıtlama ve bizzat benden kaynaklı bir soğuma söz konusu olursa ilişkimi bitiririm.
Kolay seven, sevebilen biri değilim.. Sevdiysem her yönünü tartarak sevmişimdir.. Aldatma, yalan, ihanet yoksa sadece ve sadece bana olan sevgisi biterse yollar ayrılır..
Onun dışında yollarımı ayırmak ölümle mümkündür.. Ki o bile bir tehirdir..
İlgisiz davranıp kendi halinde takılır ise vazgeçmeye doğru giderim. Kalbim vezgeçer mi? Hayır, vazgeçmez ama bu vazgeçme mi ona gösterir acı mı içime atma taraftarıyım.
Keşke vazgeçmek çok kolay bir şey olsa ama değil... İnsanın içinde bir ateş parçası yaka yaka ilerliyor sanki. Sevgi ile kalın.
Erkeklerle çok samimi olursa ya da erkeklerle çok konuşursa, beni değersiz hissetirirse, bana saygısızlık yaparsa birkaç kere söylerim uyarırım ama defalarca yaparsa katlanamam sanırım, çok açık giyinirse de aynı şekilde uyarırım söylerim ama defalarca yaparsa dayanamam, sorun üretmeye çalışırsa, huzur bozucu olursa ısrarla.. Vb. birçok sebep yazılabilir bu soruya..
o ikisini sayacaktım bir de kabul etmeyeceğim istekleri fantezileri varsa (femdom, çok eşlilik zırvalığı falan) manipülatif biriyse bana saygısı yoksa, kibirliyse, bencil açgözlü ve mateyalist ise sığsa.
Her fırsatta engelleyip benim onun peşinden koşmamdan zevk aldığını hissedersem biter. (Böyle insanlar siz onun peşinde koşmayınca paşa paşa sizin peşinizden koşuyorlar) uzun lafın kısası sevgimi kullanan insanla işim olmaz.