Sizce büyümekte haklı mı ben mücadele etmeli miyim?

Eşimle evlendigimiz günden beri problem yaşıyoruz. Problemler öyle saçma sapan ki. Bekarligin alışkanlığı mi bilemiyorum sarılarak uyumayiz. Direk döner arkasını uyur. Kucucuk bir tartışmada kapıyı carpar çıkar birkaç saat eve gelmez. Evde yemek yediği yok. Surekli kilo takintisini dile getiriyor. Bir problem olduğunda konuşmuyor. Surekli kacma yolunu tercih ediyor. En son tartışma sebebi de annesi oldu. Annesi sürekli benim kadınlığıma laf etti. Guzel yemek yapmıyorsun böyle kadın mı olur gibisinden. Ben de bunu eşime söyledim. Annesine hesap sordu. Annesi de ben böyle bir şey demedim yalan söylüyor dedi. Ben de sinirlendim ve eşime ağza alınmayacak kelimeler söyledim. Bosanma kararı aldı. Bir haramda yok sayildim. Ama daha öncesinde onun nelerini affetmisken. Yine de karşısına geçip özür diledim şans istedim. Bitti dedi. Daha öncesinde de boşanma isteği sinyalleri veriyor gibiydi. Ben hayatında olsam da olmasam da gibi cümleler kuruyordu. Simdi ise kararından ne olursa olsun dönmüyor. Kendimi affettirmek için uğraşmayı miyim haklı mı sizce. Ne yapmalıyım?