Kızımın sorumluluğu bana ağır geliyor? Berbat bi anne olabilir miyim?

Babası güzel bakabilecekse babasına verin ancak size bir şey söyleyim mi evlat sahibi biri olarak yazdıklarınıza çok şaşırdım 'hayatımı yaşamadım gezemiyorum tozamıyorum' demişsiniz. Çok zor bir hamilelik yaşadım ilk 4 ay doğru dürüst bir şey yiyemedim bulantıdan doğum çok zordu ama biliyor musun ya bebeğime Allah korusun bir şey olursa korkusu vardı hep, hele doğunca minicik bir can aman hasta olmasın bak maddi duruma gelecek olursa bende zengin değilim eşimin durumu yetmediği yerde babamlardan aldığım bütün harçlıklarımı verdim eşim param olunca öderim dedi kabul etmedim etmem ben oğluma aldığım hiçbirşeyi borç olarak almam annesiyim, zengin değilim ama anneyim! Görsen hamilelikten beri nelerden feragat ettiğimi hiç pişman mıyım asla keşke daha fazla param olsa daha çok ihtiyaçlarını alabilsem oğlumun, oğlumun eksiklerini alınca aşırı mutlu oluyorum onu besleyince ilgilenince oyun oynayınca güldüğünü sarıldığını gördükçe ben daha önce hiç bu kadar mutlu olmadım ki diyorum, o benim canım ya herşeyim neşem huzurum o hasta olunca ben de solgun oluyorum tüm gün telaş içinde oluyorum, hava soğuk mu bebeğimden önce ben üşüyorum aman ısıtalım kendimizi diyorum annelik böyle bir şey kusura bakmayın siz biyolojik anne olmuşsunuz, evladınız büyüdüğünde eminim benden daha çok anneliği sevmişsiniz gibi ah canım yavrum diyeceksiniz artık menfaatinize o uygun olacak büyüdü ya gezdirsin ilgilensin. Ne yazık bebeğinize üzüldüm insanın annesi kendini bu kadar sevmemeli evladınız sevin ya onun kimsesi yok bu dünyada sevin zor değil bu kadar!