Hiç bir zaman ilişkim olmayacağı için zarar veresim var kendime?

nasıl takmıyayım ki sevgisiz yaşanmaz..

ben nasıl kendimi seveyim ve özgüvenli olayım ki allah aşkına hiç bir işim rayında gitmiyor hani kendimin ne halt olduğunuda biliyorum değiştirmeye kalksam mecalim kalmıyor inançısızım zaten benle olan kız deli mi , ama haklısın dediklerinde sana katılyorum ama

Çünkü kendi içimde bir şey yaşıyorum da böyle söylüyorum değil mi , kendimi ne hale getirdim bilsen , ben elimden geldiğince değiştirmeye çalışacağım ama hiç sevgilim olmayacakmış gibi de geliyor yenmem gereken o kadar şey var ki belki zaman meselesi bilmiyorum olması da şart değil ama sevgisiz yapılmaz bunu anladım.. benim kuzenim var onun hayatı mükemmel ve 4 x 4 lük herşeyi var asıl ona sormak lazım.. en kötüsü de zaten bu kafa da olmak , sırf alt tabakadan insanım diye sevgiliyi bile kararttım hak etmediğimi düşünüyorum dengimi bulmak bile zorken

İşte benimde kendime zaman vermem kendimle ilgilenmem bakmam açılmam sosyal dünyaya olacaksa kaderdekini yaşamak lazım birtakım eksikliklerimi de varsayarsak şimdiden elim kolum bağlandı yavaş yavaş zamanla akışına bırarak belki tam bilemiyorum , Keşke herkes kuzenim gibi olsa bana nasıl fark attı hayat nasıl yaşanır o biliyor bende onu izliyorum bende öyle varlıklı doğsaydım bende sosyal olurdum , belki dediğin gibi benim olan zaten beni bekliyordur ben gitmiyorumdur kendime bakmıyor geliştirmiyorumdur , benim de niyetim zaten hep burada olmak değil sadece hayat yaptırıyor bunu bir yere geleceksem bir şey yaşayacaksam da onu başırımla elde ederim ama o kadar yolum var ki değişmek için dayanabilirsen dayan yıllar sürecek , benim yaşımdakiler çokdan evlendi çocuk sahibi oldu ben daha yeni başlıcam işte sırf bu yüzden intihar bile düşündüm hala taktığım birisi var birisini görünce onunla zaten kendimi öldürürüm , benimde niyetim tek başıma bir yere gelmek zaten

Sevgili yapmayanı öldürmüyorlar zaten de ben çok çektim bu yaşıma kadar olmamasından hoş olması içinde bir şey yapmadım ya şimdi aklım başıma geldi bundan sonra olması için uğraşıcam da baya zamanım var önümde ondan.. yani taktığım birisi var ona ulaşayım diyemiyorum da onu unutmak içinde birisi şart hayatımda onu kazanmak içinde mücadele edeceğim fakat işe diyorum eğer kendimden ümidi keser olmazsa ve onu da birisiyle görürsem düşünmüyor değilim ölümü.. benim yaşantımda farklı hemde çok farklı çalışıp bir yerlere gelmem lazım mesela 3-4 yıl sonra o da belki.. yani derdim sadece sevgilimin olmayışı da değil gerçekden asabım sinirlerim psikojim çok bozuk derdim sosyallikken sevgiliyken ne hallere geldi ruh sağlığımın yerinde olmadığından bile şüpheliyim tedavi olacağım kaderimde kini hiç yaşamayacağım kesin ama umutsuz konuşmak istemiyorum elimden geldiğince değişeceğim ama ya olmazsa diye de çok üzüntülüyüm hepsi bu

Olmasa da şart değil tabi.. zaten sorumlulukdan kaçan birinin hemende sorumluluk alması istemesi saçma olur önce kendimi uygun hale getirmeliyim , ruhum arınmalı , en kötüsü de bu yaşadıklarını kendin yaşatmış olman şimdi kalıntıları var halletmeye çalışıyorsun , gerçek dünyayı hiç görmedim ben , hayatta sosyal olmak üzerine kurulu bende de hiç sosyallik olmayınca mecbur böyle çatışmalar oluyor , kuzenim benim tam tersim , O Umudu hiç yitirmedim hatta ilk defa bugün farkına vardım , birini unutmak için başkasını kullanmıcam sadece saplantım var o hastalığı atlıcam hem de sevicem sevilcem tabi bu bir rüya şu an atatürkün geri gelmesi kadar imkansız olabilir , gerçek olabilmesi içinse istemek ve çalışmak gerekiyor , 26 yaşındayım bir çeyreği hiç bir şey yaşamadan bitirdim tek korkum bundan sonra değişsemde yine bir şeyler yapamayacak olmam , ama işte denicem düşüp kalktıkça denicem başka da bir çarem yok zaten.. hem bu sosyal olamamak beni o kadar yordu ki artık herşeyim olsa dahi sevgilim eşim dostum yalnızlığım gitse bile beynimi toplamak çok zor öyle dedi doktor herşeyi taka taka üze üze kendimi ne hale getirmişim , denicem bakalım

İçimde düzelme isteği var gerçekden boyum kısa oyum buyum olsa kendimi geliştirememiş de olsam bir yerden başlamak için o istek o arzu var bende.. yaşadıklarım ağır şeyler bir insanın olabilecek en kötü durumdayım dış hayatla bağımlı 10 yıldan fazla koparmışım öyle söyliyeyim.. sosyofobim olduğu için bu durumdayım ama artık içimde yaşama sevinci var , Önce dış görünüş olarak kendimi sonra hayatı kazanmalıyım hiç bir şey zor gelmemeli bir hobi yapamayacak kadar aciz olmamalıyım benim yerimde olan bu ailede doğan her çocuk belki eminim yine de benim gibi olabilirdi bu normal bi durum baba baskısı ve sosyal yaşamadan kopuk bir ailede büyümem felan , bu kez 26 yaşımda bir yerden başlamak istiyorum hayata açılmak yapmadığım şeyleri yapmak boyum kısa mesela çok takıyorum ama buna rağmen hayat doluyum şu an kötünün de kötüsü bir konumda olabilirim ama içimdeki düzelme istediği hiç bırakmadım , kilom varsa bu verilir , işe girilir para kazanıp yine kendine bakarsın evlenmek ilişki yaşamakda şart değil ben sadece elimden geleni yapıp olayı akışına bırakıcam ve sosyal fobimde varsa uzmandan psikologdan yardım alacağım olanaklarımı bu sefer ters çevireceğim.. umarım dediğin gibi olur yani sırf dış görünüşüm kötü bakımsız ve eğitim iş açığım var diye bütün bu olumsuzluklar.. Amacım zaten 30 yaşından sonra tamamıyla kendimi kurtarmak sosyal olmak.. işin en kötüsü herşeyi taka taka üze üze ne hale geldim artık herşeyim olsa bile beynimi normalleştirmek zormuş düşünsene dert yandığım ne varsa olacaksa bile artık kafam başka bir boyutta yaşadığımı hissetmiyorum mesela hafızamı 0lamışlar gibi sanki hiç bir şey hissetmiyorum dünyada değilim ruh gibi olmuşum.. ilaçlar bile almam lazım psikiyatriden iş öyle bir noktaya geldi.. Umarım dediğin gibi olur ben olumsuzlukları olumluya çevirmeye bakıcam ve kendimi hazır hale getirip sosyal normal bi insan olmak istiyorum ,

Başımda kıtılı engeller varken hukikende felan işe bile engelli kontejanından gireceğiz istemiyorum bu damgayı engelli değilim hayattan kendimi mahrum bıraktığım için hiç çalışmak kendime bakmak istemediğim için engelli kimliği çıkartmıştık işi bile daha kolay bulursun diyor abim işkurdan engellikontejanından batıyor baba engelli denmesi istemiyorum bu damgayı kaldırmak istiyorum yoksa abime dedim kolonya içerim fare zehiri içerim diye tehdit ediyorum o kadar zor bir durumdayımken bir de psikolojik olarak bi de

İstersem her şey olabilir hayatımdaki tüm engeller olumsuzluklar kalkabilir , biraz uğraşla abimde yapalım dedi ya zorda olsa mahkeme işleri kendine bakma herşeyin bir çaresi var gördüğün gibi zaman lazım.. bir de psikolojim çok bozuk kolonya içsem de gitsem mi diyorum