Ben yine burada gereğinden baskın duygularımı göstericem sanırım..
Ben kıskanınca daha fazla koruyucu ya da daha fazla sahiplenici olurum.. Korumaktan da değilde aslında.. Bende duyguların hepsinden bolca var.. Nefretle ileri boyutta, aşksa delirtir beni , bir dozu yok
Bu çoğunlukla iyi sonuçlanmıyor benim adıma.. Herseyin fazlası zarar , biliyorum..
Kıskanınca aklımda bir gün ayrılacağımız geliyor.. Korku sarıyor.. Çünkü genelde gereğinden fazla seviyorum..
Taraflardan birinin sevgisi ağır basınca ; genelde sevgisi ağır basan taraf için sonuç kötü oluyor..
Daha fazla seviyorum.. daha fazla.. daha fazla...
Sevgim artıyor ama sağlıklı bir sevgi olmaktan çıkıyor.. Bu hiç iyi bisey değil ne yazık ki.. Kafayı yiyorum sanki.. Deliriyorum günden güne..
Çevremdeki hicbirseyi görmüyor gözüm.. Sadece kiskanma sebebim ve kıskandığım kişiyi görüyorum...
Kaybetmemek için kendimi o kadar çok göz önünde bulunduruyorum ki.. Sonuç olarak kaybetmemek imkansız hale geliyor.. Benden gitmeyeceği varsa da gidiyor bi süre sonra.. Boğuyorum çünkü.. Darlıyorum..
Neyse bu kadar yeterli :)
Özet olarak kıskanınca deli oluyorum ben Daha fazla daha fazla derken kendi sonumu getiriyorum..
Ne daha fazla bağlanırım nede soğurum. Ama deli gibi kıskanırım, bu da ona duyduğum Aşkla aynı orantıda olur. İllallah ettirdiğim de olmuştur, dişlerimi sıka sıka sabrettiğim zamanlarda. Hep söylerim, ben sevdiğim adamın tuttuğu bardağa varana kadar kıskanıyorum. Elimde değil.
Beni bilinçli olarak kıskandırıyorsa soğurum direkt. Ancak isteği dışında karşı cinsin ona olan ilgisinden dolayı bir kıskançlık oluyorsa, bu benim sevgimi biraz pekiştirir. Yalan yok "benim o" içgüdüsü oluşur içimde.
soğurum hele ki bilerek yapıyorsa insan gibi bir kez (sert bir şekilde bir daha yapmamasını söyler ona ya benimsin ya da uzaktan yakından alakamız yok derim ve ciddiyetimi belli etmek için onu (eğer yer de uygunsa) orada alırdım, 2. kez yine bilerek yaparsa kusura bakmasın kimse benim kedi fare oynayacak ne vaktim var ne halim bir kere benim yapmaya çalıştım yemedi ise 2. şık bütün köprüleri yakar bütün bağları koparırım, daha da yanımda yörem de yamacımda dolanamaz, benim sevgilim olmasını istiyeceğim kişi zaten böyle durumlara mael vermezdi.
Soğuyacağım kişiyi kıskanmam ki. Zaten sevdiğim için kıskanıyorumdur. Ama kıskanmak psikopatlık derecesinde değil. Ama sevdiğimi değil, ben arkadaşlarımı da kıskanırım. Ama belli etmem o ayrı.
Kıskanmak aşkın içinde muhakkak vardır. Kıskanmam diyenden şüphe etmek lazım. Ben kıskanmaktan kıskanılmaktan hoşlanırım. Gereksiz kıskanmasına sebep vermek tabiki ama spontan gelişen bir durumda kıskanılmak hoşuma gider. Aynı şekilde onu kıskanmak da duygularımı arttırır hatta dozunma olan bir kıskançlık arzulama kısmını da etkiler benim aşk hayatımda.
Eğerki kasıtlı bir kaskandırma varsa soğurum. Diğer türlü bağlılığımdan kıskanırım. Gözümden sakınırım. Bu ona güvenmediğimden değil ama. Sahiplendiğimden ona olan aşkımdan ve sevgimden kaynaklı bir kıskançlık olur. Benim kıskançlığım soğumama neden olmaz, olamaz. Seven insan kıskanır nokta...
Bazı insanlar; kıskanmak, güvensizlik demesi bana şeyi çağrıştırıyor açıkçası; "istediğimi yaparım, gezerim tozarım, flört ederim başkalarıyla kimse bana bir şey diyemez." Bunları rahatlıkla yapmak isteyen kişiler der gibi geliyor. Kıskanmak, sevmektir, çok sevip paylaşamamak, ona özel olmaktır bence. Sevgini göstermenin bir yolu olduğu için daha da bağlanırım tüm benliğim ile.
Bilinçli olarak hareket ediyorsa soğurum, huyumuzu suyuumuzu biliyorsak kıskançlığı beraberinde getirecek durum ve davranışlardan zaten uzak dururuz durmuyorsa yine soğurum yani kısaca soğurum :)
Kıskanç olduğumu bildiği halde inadına kıskandıracak şeyler yapıyorsa orada bir sorun var demektir. İnsan sevgilisini olduğu gibi kabul ettiği için kıskanç olduğumu bilerek hareket etmesi gerekir.