Aşk İlişkileri 
Kadın Emeği 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
YKS2026 
Diğer 
selam kızlar 👧🏻
ben 31 yaşındayım ve çok mutsuzum artık ne yapacağımı bilmiyorum…
Başka evliliklere baktığımda eşler birbirlerini aldatıyor Yalanlar söylüyorlar bir sürü SORUNLAR yaşıyorlar ama yine de gördüğünde Leyla’yla mecnun gibiler sonra kendimize bakıyorum bize ne oluyor diyorum neydik ne olduk niye öyle oldu inşallah biriniz bana bir akıl verebilir.
Eşim ve ben birbirimizi çok severek evlendik bizi hep örnek çift olarak gösterildik o kadar ki çok seviyorduk birbirimizi ama çocuğumuz olduğundan beri sogudum ve ne yaparsam yapayım olmuyor bundan kaç ay önce eşime boşanmak istediğimi söyledim olmaz yapma öyle biz neleri atlattık bunuda başaracağız demişti Ama dün ilk defa kendisi boşanmak istediğini söyledi artık yorulduğunu ve bu soğuklukdan bıktığını söyledi eşim dünya iyisi biridir asla beni üzmek istemez elinden geldiğince yardım eder ama bana ne olduysa bu iki yıl içinde oldu içimden gelmiyor ona sevgi gösterme gitgide daha da kötü oluyor beni öptüğünde bile yapma diyorum çok çaresizim. Bir yandan hem oğluma hem eşime büyük bir haksızlık ama elimden gelen bir şey yok artık kafayı yicem her şey üstüste geliyor borçlarımız aile sorunları bir de çocuğumuz hiç rahat bir çocuk değil doğduğundan beri hep ağlayan bir bebekti hala da çok çok zor bebek çok şükür sağlıklı ama bizi çok yıprattı ve biz toparlayamadımk eşim çok denedi yaklaştı farklı fikirlerde bulundu ama benim içinden gelmiyor. Lütfen kızlar biriniz bana bir akıl verin yoksa sonum iyi değil anlamadım ne oldu da öyle oldu ne bir aldatma var ne bir hiçbir şey yok gerçekten yani kime söylesem bilmiyorum içim içimi yiyor kimseyle paylaşamıyorum ama yoruldum bundan sonra ne olacak nasıl olacak? Bazen kabullenmek lazım beni şımartık mutlu edemiyorum ve onu bu mutsuzluğa sürüklemek istemiyorum o yüzden en iyisi vazgeçmek çünkü başka bir şey yapamıyorum ama madem öyle olacaktı çocuğumun ne günahı var ona da yazık değil mi öyle bir ortamda büyüyecek çok şükür hiçbir kavgamız yok yani çocuğumuz doğduğundan beri hep tartışıyoruz ama ama onun önünde değil hadi git gide daha da çoğalıyor artık böyle eşim evde olmadığında rahat ediyorum öyle ki soğumuşum öyle ki içimde bir soğukluk var.
ben 31 yaşındayım ve çok mutsuzum artık ne yapacağımı bilmiyorum…
Başka evliliklere baktığımda eşler birbirlerini aldatıyor Yalanlar söylüyorlar bir sürü SORUNLAR yaşıyorlar ama yine de gördüğünde Leyla’yla mecnun gibiler sonra kendimize bakıyorum bize ne oluyor diyorum neydik ne olduk niye öyle oldu inşallah biriniz bana bir akıl verebilir.
Eşim ve ben birbirimizi çok severek evlendik bizi hep örnek çift olarak gösterildik o kadar ki çok seviyorduk birbirimizi ama çocuğumuz olduğundan beri sogudum ve ne yaparsam yapayım olmuyor bundan kaç ay önce eşime boşanmak istediğimi söyledim olmaz yapma öyle biz neleri atlattık bunuda başaracağız demişti Ama dün ilk defa kendisi boşanmak istediğini söyledi artık yorulduğunu ve bu soğuklukdan bıktığını söyledi eşim dünya iyisi biridir asla beni üzmek istemez elinden geldiğince yardım eder ama bana ne olduysa bu iki yıl içinde oldu içimden gelmiyor ona sevgi gösterme gitgide daha da kötü oluyor beni öptüğünde bile yapma diyorum çok çaresizim. Bir yandan hem oğluma hem eşime büyük bir haksızlık ama elimden gelen bir şey yok artık kafayı yicem her şey üstüste geliyor borçlarımız aile sorunları bir de çocuğumuz hiç rahat bir çocuk değil doğduğundan beri hep ağlayan bir bebekti hala da çok çok zor bebek çok şükür sağlıklı ama bizi çok yıprattı ve biz toparlayamadımk eşim çok denedi yaklaştı farklı fikirlerde bulundu ama benim içinden gelmiyor. Lütfen kızlar biriniz bana bir akıl verin yoksa sonum iyi değil anlamadım ne oldu da öyle oldu ne bir aldatma var ne bir hiçbir şey yok gerçekten yani kime söylesem bilmiyorum içim içimi yiyor kimseyle paylaşamıyorum ama yoruldum bundan sonra ne olacak nasıl olacak? Bazen kabullenmek lazım beni şımartık mutlu edemiyorum ve onu bu mutsuzluğa sürüklemek istemiyorum o yüzden en iyisi vazgeçmek çünkü başka bir şey yapamıyorum ama madem öyle olacaktı çocuğumun ne günahı var ona da yazık değil mi öyle bir ortamda büyüyecek çok şükür hiçbir kavgamız yok yani çocuğumuz doğduğundan beri hep tartışıyoruz ama ama onun önünde değil hadi git gide daha da çoğalıyor artık böyle eşim evde olmadığında rahat ediyorum öyle ki soğumuşum öyle ki içimde bir soğukluk var.
