Selam KS ahalisi! Çoğu kişi sıkıntılarını ve dertlerini sevgilisine anlatmaktan çekinir. Acaba bunlardan bahsedersem benim problemli biri olduğumu düşünür mü diye kendi kendine sorar. Çoğu zaman da bu ikilemden çıkamayarak hiçbir şey anlatmaz. Peki sizde durumlar ne alemde?Sevgiliyle sıkıntılı konular da paylaşılmalı mı? 🙄🙄
Sevgilinizle sıkıntılarınızı ve dertlerinizi paylaşır mısınız?
O an içinden çıkamadığım veya anlatıp rahatlamak veya akıl almak istediğim bir konu varsa elbette paylaşırım. Sorunlu olduğumu niye düşüneyim, hepimiz insanız, hepimizin başına tatsız olaylar gelebiliyor. Hergün aynı konuyu dert edip başına kalkmadığım sürece, ondada sonsuz kredim olduğunu düşünüyorum. Çiftsek hani madem.
Çok fazla içini dökmeyi seven biri değilim, daha doğrusu hiç kimseyle zerre bir şey paylaşasım gelmiyor fakat hayatımda ki özel bir yere sahip olan birinin diğer insanlardan farkı elbette olur benim için. Diğerleriyle hiçbir şey paylaşmıyorsam, ona anlatırım ama yine de tam olarak anlatabileceğimi sanmıyorum. Karşımda ki kişiye de bağlı biraz bu tabii, beni gerçekten anladığını düşündüğüm ve hissettiğim biriyse, ki aksi olduğu zaman zaten birlik kuramıyorum... durumlar daha farklı olabilir. Canımı sıkan durumlar olduğu zaman kabuğuna çekilen biriyim, o kabukta yanımda olabilecek biri olmalı bu kişinin...
Paylaşmayacaksam zaten neden hayatımda ki o insan derim.. İnsan derdini, sevgisini, sevincini sevdiği insanla paylaşamayacaksa zaten ne anlamı kalır.. Her derdimi anlatamam belki ama en azından belli başlı şeyleri kesinlikle paylaşmaktan yanayım.. Bence anlatılmasından ziyade bir de anlatma sıklığı önemli.. Yani bunu sürekli hale getirip Her gün aynı olaylar da konuşulmamalı.. Keyifli geceler..
Anlatırım tabi ki de. Dertlerime derman olmaya çalışmayacak, beni bu konularda desteklemeyecekse sevgili olmamızın anlamı nedir ki. Öyle problem boy olacak kadar sürekli dertlerimi ona yanacak değilim ama gerektiği zaman da sorunlarımı anlatırım.
Selam. Paylaşmak istemem. Ama bu benim sorunlu biri olduğumu düşünmemesi için değil. Ben kimseye anlatmak istemem. Herkes herşeyi bilmek zorunda değil bana göre. Sevgilimi hiç kimse yerine mi koyduğumdan bu yaklaşımımım? Kesinlikle hayır. Babam olsa ona da anlatmak istemediğim, bilmesini istemediğim şeyler olur.
Paylaşılacak çok daha güzel şeyler varken sıkıntılarımı anlatmam. Hee yeri gelir, sıkıntıma tanık olur o zaman belkide anlatırım. Ama diğer türlü zor benim için.
Paylaşılacak konu vardır paylaşılmayacak konu vardır. Eğer ufak tefek şeyler ise paylaşmaya gerek duyulmaz fakat şöyle bir şey var ki... erkekleri etkileyen en önemli faktör, kadının erkeğe ihtiyacının olduğunu fark ettirdiği andır. Bu yüzden erkeklere sorunlarımızı/dertlerimizi vs anlattığımızda veya onlardan yardım istediğimizde bundan etkilenirler..
paylaşmak isterim ama çok nadir insan vardır cani gönülden dinleyip destek olan genelde sıkma canını olur öyle şeyler önemseme gibi abudik gubidik tepkiler aldığım zaman bir daha anlatasım gelmiyor hiç bi şeyi
Paylaşmam. İçimde kalsın isterim. Eski sevgilim daha ilk buluşmada anlatmıştı, ailevi birkaç sorununu. Sonra "bunları anlattım diye sakın soğuma benden" demişti. Ne alaka dedim içten içe. Birinden bu tür sebeplerden ötürü soğumam. Soğuyan var ama. Bu yüzden ben anlatma taraftarı olmam.
Yüzeysel olarak belki bahsedebilirim, o da sorunlar çok büyük olursa ve ona yansıtacak kadar beni etkilerse ancak. Ailemle ilgili, yakın çevremle ilgili ya da çok çok özel problemleri konuşmayı pek sevmiyorum zaten. Bu genel olarak herkese karşı olan tutumum. Ufak tefek kafamı kurcalayan sorunlarda yanımda olmasını isterim, konuşmak mutlaka iyi gelecektir çünkü. Huzur alanı bırakmak isterim kendime, özel hayatımda bu dinginliği barındırmalı benim için.
Kendim anlattığım gibi onun da anlatmasını beklerim. Mmm soruya cevabım ise evet anlatıyorum. Genellikle tüm sorunların üstesinden birlikte geliyoruz ve birbirimize destek çıkarıyoruz.