Senden iyi bir eş olur mu?

Olabilir ama karşılıklıdır
Anlayış, karşılıklıysa çok güzel. Ama tek taraflıysa bu kez bir boyun eğme oluyor. O zaman taviz vermek oluyor. Ama anlayıştan kastımız bir kişiyi olduğu gibi kabul etmektir. Evlenmeden önce de sonra da… Evlenmeden önce olduğu gibi kabul ediyormuşuz gibi görünüyoruz ama evlendikten sonra “biraz şöyle olursa kabul ederim” tavrı takınıyoruz. Anlayış bir kişiyi kayıtsız kabul etmektir. Eşimizin tercihlerine, biricikliğine saygı duyabilmektir. Onu değiştirmeye çalışmamaktır. Evlilikte, birbirimizin biricikliğini kabul ettiğimiz zaman mutluluğu bulabiliriz. Sadece kendi biricikliğimizi kabul etmeye çalışırsak olmuyor. Biricikliğe zarar verilmemeli. Ne ailemiz bunu yapmalı ne de biz. Çocuklarımızı kabul ederken nasıl “bizim çocuğumuz” olduğu için kabul ediyorsak eşimizi de öyle kabul edeceğiz. Modifiye etmeye çalışmayacağız. O zaman kabul edilmemişlik, reddedilmişlik düşüncesi başlıyor karşı tarafta. Özgüveni düşük eşler de evlilikte problem yaratıyor. Özgüveni düşükse eşine saldırıyor, onun özgüvenini düşürmeye çalışıyor çünkü “yoksa onunla baş edemem” diye düşünüyor. Ne kadar kaygılıysak, o kadar öfkeliyiz. Bu nedenle kişinin kendisini büyüten aile geçmişine bakmak gerekiyor.
Hepsini ele aldiğimda bence ben iyi bir es olabilirim eşim iyi olduğu sürece:)