İnsan en çok sevdiğine mi kırılır?

İnsan en çok sevdiğine kırılır ama ona kırgın kalmayı beceremez. Kırgınlığını öfkeye dönüştürmek yerine kırılan yanlarını kendi elleriyle birleştirir, o kırıkların arasından yine ona uzanan bir yol arar. Ama bazen sevdiği insan öyle acımasızlaşır ki artık sevgisini ondan korumak zorunda kalır. Binbir emekle büyüttüğü o sevginin, en sevdiği insanın ellerinde ölmesine kıyamaz. Belki de en acı ve ıstıraplı vazgeçişini o zaman yaşar. Sevdiğine yakın olmaktan vazgeçer, ona duyduğu sevgiden vazgeçmemek için 🐑

Değer vermediğin hayatında hiçbir yeri olmayan bir yabancının yaptığı saygısızlık canını sıkabilir ama seni asla derinden yaralayamaz lafı söyler geçer gidersin. Ancak aynı hareketi canın bildiğin her anını paylaştığın biri yaptığında olay yıkıma dönüşüyor. Çünkü o insana karşı sonuna kadar güvenmişsindir ve kötülük geleceğini asla hesaba katmazsın. Hiç ummadığın anda hiç beklemediğin o kişiden gelen darbe bu yüzden insanı günlerce kendine getiremiyor. Yani insanı yıkan aslında olayın kendisi değil o güvenin boşa çıkmasıdır...

Bir insanı severken yormayın, nasıl olsa seviyor diyerek incitmeyin. İnsan zaten en çok sevdiğine kırılır. Şunu da aklınızdan çıkarmayın; yürekten uğurlanan insan, bir daha ağırlanmaz.

İnsanı umursamadığı kişi kıramaz zaten ya
İnsanın yüklediği değerle karşıdakinin bizi kırma potansiyeli doğru orantılı

Onu en çok kim kirdiysa ona kirilir. Annesi, babasi, sevdigi adam/kadin, arkadasi... Degisir bu...

Tabii ki ne kadar çok değer veriyorsa kırılganlık konusunda o kadar hassas olur

Ben kırılmayı çok uzun zaman önce bıraktım artık sadece umursamıyorum.