Hayır beni sevmeyen birisi için çabalayım benliğimi hiçe sayamam. Büyük bir sevgim varsa bunu kendi halimde yaşarım. Hayatımın merkezinde daima ben varım. Bir de sevenime yer açarım. Onun dışında bir başkası için karakterimi ayaklar altına alıp, aciz duruma düşmem.
Hayır, beni sevmeyen birine karşı oluşan duygularım azalarak yok oluyor. İlgi görmediğim, önemsenmediğim ve sevgi görmediğim bir ilişki de duygularım barınamıyor, ki bu sadece acı veriyor. Çabalamakta anlamsız geliyor, sonucunda bir şekilde yorulan ve yıpranan taraf olmak istemiyorum, ki böyle durumlarda çok zorlayan biriside değilim. Kabullenirim, bir şeyler karşılıklı olduğu vakit anlam kazanıyor benim gözümde, yer yer oluşan sıkıntı ve problemlerl engel olarak görmüyorum çünkü daha aşılabilir geliyor. Her iki tarafta çabalamalı ve fedakarlık göstermeli...
Sevmeyen birisi için çaba gösteren insanları anlamıyorum. Sevmiyorsa gerek yok böyle şeylere. Ya seversin ve sevilirsin ya da vazgeçersin. Vazgeçmem bu kadar zor olmamalı. Dünya da ikisi bile kalsa dönüp yüzüne bakmamalı insan sevilmiyorsa ki dünya da ikisi yoklar. Böyle düşünüp insanın önce kendine değer vermesi gerekiyor.
Beni sevmeyen birinin farkında olmam mümkün Bike değil kaldı ki onun için bir şey yapayım. İlişkimize sorunlar varsa onları çözmek adına çabalarım beni sevdiğini düşündüğüm için ama sevgisi bitmişse o ilişki içinde artık cabalamaz vazgeçerim. Beni sevmeyen birini benim sevmem mümkün değil. Ben sevilmeyi seviyorum.
Hayır çabalamam. Çünkü benim çabalamamla olacak bir sevgi ne kadar sağlıklı yaşanır? Ya da yaşanır mı bilemiyorum. Bazı şeyler kendiliğinden olursa güzel olur.
Sevmek farklı bir şey... sevsin diye uğraşamazsın... ilk önce seni anlasın... cep telefonunu seviyorsun oda seni sevcekmi bilemezsin... mevzu bahis olan insan... sevmese onu yapmaz bunu yapmaz tribine girmeyeceksin... önce sen sevdiğinden emin olacaksın... bırakacaksın gidecek dönerse senindir biz pide söyledik veyahut güvercinim besliyoruz diyeceksin... ne diyor emre... Yunus olanı... eğer gönlün bende ise uzakta da olsan yanımdasındır... eğer gönlün benimle değilse yanımda bile olsan uzaktasındır... önce sen sev sonra o sever zaten...
cabalardim ugrasirdim hemen vazgecmezdim kesinlikle, cunku bir sure sonra o kiside aliskanlik haline geliyorsun... sonra sen ister istemez vazgeciyorsun yoruldugun icin bu defa o senin ilgini alakani arar hale geliyor nerde niye gelmedi niye aramadi vs gibi... Sevgini ona ispatladigin zaman kazanan sen olursun... Yasanmis tecrube ile soyluyorum... Uni. deyken farkli bi bolumden bi cocuk 1 yil kostu pesimden sonra ben artik sevdigimi soylemicem vs gibi konusmus ortak arkadaslrimiza bu da bende kaybetme korkusu yasatmisti, sonuc dersen 1 yil sevgili olduk ama ailelerden dolayi ayrildik...
Geçmişte birisi için çabaladım. Ancak ne yaparsan yap bu sevgi duygusu değiştirilemiyor sanırım. Çünkü ben değiştiremedim. Ya sevdiğim kişi çok inatçıydı ya da sevgi meselesi değiştirilemiyor. Orasını bilemiyorum ama bir daha beni sevmeyen birisi için çabalamam.
Umut varsa çabalanır ama yoksa eminsen sevmediginden çabalanmaz. Yani sen elmayı seviyorsun diye elmada seni sevmek zorunda değil. Zorla güzellik olmaz denersin cabalarsin olmuyosa olmuyodur ama bazen kalbe söz gecmiyo cabalamayi biraksanda kalbin hala umut etmeye devam ediyor ve laf anlatamıyosun kalbine.
Sevginin, sevmenin temel kaynağı emek ve fedakarlıktır.. Mücadele etmeden oluşmaz bazı şeyler.. Aşktan ayıran özelliği de budur zaten.. Ama bu da karşıklı bulunca olur.. Bir taraf kan ter içinde kalırken diğer taraf keyif yapıyorsa, burada bir sıkıntı var demektir.. Bana göre bir şey değil.. Sonunun olmadığı hiçbir işi keyif alarak yapmam..
2
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
+1 yıl
Çabaladım fakat bir noktada insan yapılan şeylere güceniyor. Ve fark ediyorsun seni sevmediğini iliklerine kadar da hissediyorsun. İşte o noktada sevsen bile asla arkana bakmamak üzere yoluna bakmaya odaklanıyorsun. Sevdiğin kadar sevilmezsin bu hayatta.
Zamanında öyle bir çaba içine girerdim. Şimdi olsa kılım kıpırdamaz giderken kapıyı ört derim. Artık ben önemliyim, beniö kendime saygım, değerim önemli. O yüzden biri beni sevmiyor mu? Sevmesin paşa gönlü bilir benden eksilmez
Çabalamam. Ne yani ben çabalarsam kalbine mi girmiş olucam. Çok garip ve anlamsız gelir bana. Sevgi böyle bir şey değil. Kendiliğinden olur. Kalpler kendiliğinden ısinır. Çabayla olacak iş değil...
Beni sevmeyen biri için uğraşmam. Sevilmek için şans istemem sevgi kendiliğinden olur, sebepsiz olur sever işte. Sevsin diye uğraşmak çabalamak kendime saygısızlık olur.
Aşka aşık biriyim karakter olarak pes etmem bir yere kadar olmayacağını net görürsem o zaman taslimiyetten başka bir şey elimden gelmez çünkü sonrası aciz kullarin işi değil yaradanin bileceği durum
Geçmişimde yaptığım hatalardan ders çıkaramıyor olmam gitmek isteyeni tutmaya çalışmam, şunu anladım kendinden fazla değer vermiceksin insanlara hep anlıyorum diyorum yine aynı hatayı yapıyorum :))
İşim olmaz gereksiz yere niye kürek sallayım. Bana değer vermeyen birisine ben neden ve niçin değer verip emek verip yol kat etmeye çalışayım ya da yokuş çıkmayı
Eğer sevmiyorsa çabalamak da bir şeyi değiştirmiyor bunu öğrendiğim için artık çabalamam zaman israfı oluyor resmen dönüp baktığında farkediyorsun üstelik çok da yıpranıyorsun
Beni sevmeyen biri icin cabalamam kimseye kendimi zorla sevdiremem sevgi kalp olayi kalp isterse sever severse mucadeleyi hakeder harici istenmedigimi hissettigimde giderim