Sevgilisi olmayanlar burayaa veya uzun süredir yalnız olanlar nasıl hissettiriyor?

Uzun yıllardır yalnız yaşıyorum. Başlarda alışmak zor oluyordu, huzursuz ve bir nevi korkmuş hissediyordum. Zamanla alıştıkça, yalnızlık huzur vermeye başladı ve korkularımı birer birer yendim. Geç kalmışlık hissi yaşamadım. İnsanlara bel bağlayıp, hayatımı onlara göre şekillendirmedim. Önceleri "Gelmek isteyen gelir, gitmek isteyen gidebilir" felsefesiyle hareket ediyordum. Şu an "Kapılar kapandı, başka kapıya" diyebiliyorum.

Herhangi bir "Sosyal çevre" veya "İlişki" durumuna sıcak bakmıyorum. Yalnızlığımla seviyeli bir ilişkim var. Ben kimseyi aldatmadım, yalnızlığımı da aldatamam.

Hiçbirinin ilki gibi olmayacağını bilmek üzüntü verici. Ondan sonra kim gelirse geslin sanki seviyor rolü yapacakmışım gibi geliyor. Sanki seven parçamı onda bırakmışım gibi.

çok istemekle olmuyor zaten. doğru zamanda doğru yerde doğru kişiyle karşılaşma meselesi. hepimiz isteriz güzel bir ilişkide olmayı tabi ki ama hayat öyle işlemiyor maalesef