Boşa kürek çektiğini ne zaman fark ettin? Hayatını yaşarken bazen ilişkin için, bazen ailen, eşin, dostun, işin için çabalayıp çabalayıp sonuç alamadığını fark ettiğinde ne yapıyorsun?
Belli konularda boşa kürek çektiğimi bilerek yapıyorum ki aklımda daha sonra ukte kalmasın. Onun dışında boşa kürek çektiğimi fazla düşünmüyorum. Bazı şeylerde hala umudum var ve bunlar için çabalamak zorundayım. Bir şeylere tutunmak beni daha iyi motive ediyor, mutlu oluyorum. Yoksa tamamen kabullenmiş olsam büyük bir boş vermişlik olur. Bununda olmasını istemem.
Merhaba, Geçenlerde fark ettim. Konuşurken başka, 1 ay sonra başka insanlar cidden can sıkıcı olabiliyor. Kendi kişisel yetersizliğini maskeleyerek birileri ile konuşmak cidden bir ahlaki eksiklik olmalı fikrimce. Aydınlanma derler ya, bir baktım aman Tanrım ben ne yapıyorum? Neden bu insanla hala konuşuyorum dedim. Ressamın biyolojiden konuşması gibi bir muhabbete döndüyse anında çekeceksin fişini fikrimce. Kürekleri attım denize kollarımı başıma destek koydum, kaçınılmazı bekliyorum... Işıkla kal...
insan bazen.. elinden geleni yaptığında ve kazanmaya en yakın olduğu anda anlıyor bunu yani kazansa hiçbir anlam ifade etmediği gibi bir özelliği de kalmıyor bu durumu hissetmek boşuna çabaladığını düşündürüyor..
Ama o noktada yapacak bir şey yok vazgeçmek ağır geliyor kazanmak ise saçma geliyor hiçbir şey yapmamayı seçiyorsun akıp gidiyor zaman ve sonunda bir nokta da duruyorsun kürekleri atmak ve beklemek akıp gitsin zaman işte..
Bazen çabalıyorum baktım olmuyor bırakıyorum oluruna..
Buda hayatın bir cilvesi.. Bazen 4/4 lük bile olsan boş kürek çekebiliyorsun.. Bazende hiç bir şey yapmadığın ya da yarı yaptığın zaman bile şaşırtıcı sonuçlar alıyorsun. İnsanız, hepimizin başına geliyor..
Ne Yapıyorum Biliyo Musun. Benim İçin Değerli Olduklarından Bendeki Değerleri Kadar Fedakarlık Yapıyor Ve Benim İçin Oldukları Değeri Onlara Gösteriyorum. Akabinde, Benim İçin Değerli Olduklarını Anladıklarında Kendilerine Çekidüzen Veriyolar Ve Tekrardan Bağlarımız Kuvvetleniyor. Yok Verdiğim Değeri Tıpkı Bir Nankör Gibi Görmemezlikten Geliyor, Benim Fedakarlığımı Reddederseler De, Ben De O Halde Onlara Asla Değer Vermiyo, Nerden İnceyse Ordan Kopsun Havasına Girip Herkese Hakettiği Değeri Gösteriyo Sonrada Onları Hayatımdan Çıkarıyorum. Ne Olursa Olsun Herkesi 2. Hatasında Hayatından Çıkarmalı, Daima Herkese Mesafeli Ve Adamına Göre Muamele Yapmalıyız. Aksi Takdirde Nankörler Ve Yerlerini Yadırgayıp Şımarıyolar.
Boşa kürek çektiğimi hayatımda , çevremde anlamsız olan insanları değiştirmeye çalıştım. Aslında değişmiyor insanlar, var olan yetilerinden gram ödün vermediklerini gördüm. İyi niyetli çabalarımın bu yüzden gittiğini görmek üzdü. Ama herşeyde bir hayır vardır dedim.
Yelken açtığım denizin sonu nereye gider diye görebilir insan aslında, yol yoksa yelken açmanın manası yok eğer ki güzel şeyler varsa gelebildiğim yere kadar gelirim
Aslında hep farkındaydım da o zamanlar gözümün önünde bir perde vardı, daha doğrusu o perdenin orada olmasını isteyen bendim. Gerçeklerle yüzleşince, şimdiki yaşımda daha net anladım bunu