Selam arkadaşlar! Aşkı karşımızdaki kişiye anlatmanın binbir yolu var elbette. Kimi sarılarak anlatır, kimi öperek anlatır, kimi sürekli ilgisini göstererek anlatır, kimi hediyelere boğarak anlatır, kimi ne kadar sevdiğini sürekli söyleyerek anlatır, kimisi de bazen bunların hiçbirini yapamaz ama bir bakışıyla anlatmasını da bilir. Siz bunlardan hangisisiniz?Aşkı şöyle anlatmak da var.. ♥️♥️
Ona hiçbir zaman söyleyemeyeceğim için sorduğun soru içimi dökmem için bir fırsat benim için. Gülüşü gözümün önüne geliyor, eriyorum. Seni ilk gördüğümde bir titreme geldi bana bunu hatırlıyorum. Yakışıklı olduğun için değildi yanında başka yakışıklı erkekler de vardı ama beni çeken sende olan bir şeydi. Sonra hiç tahmin etmezken seninle iletişim kurar oldum. İnsanın midesinde kelebekler uçuşuyor derler ya ona inanmazdım gerçekmiş. Benim içimdeki kelebek senmişsin. Bitkin ruhum seninle yeniden canlanmıştı. O kadar bendin ki ve bi o kadar da beni tamamlayandın. Evliliği kendine çok uzak gören ben, gelin damat görünce senle beni hayal ederdim. Daha önce de sevdim ama böyle hayal etmemiştim hiç. Kocam ol istedim. Bir olurduk seninle biz olurduk. Kafalarımız birdi. İnsanlara anlatmak istediğimi sen anladın demiştin. Çünkü bizim ruhumuz birdi. Bana göre öyleymiş meğer. Hayallerim yıkıldıkça kendimi 5 yaşında gibi hissediyorum seni ise 5 yaşındaki çocuğun dinlediği masaldaki prens gibi. Çok kısa bir zamanda seni hep tanımışım gibi sevdim. Aslında bir tabloyu sevmiş gibiyim. Kokunu merak ediyorum vazgeçtim ama merak devam ediyor.
Sevgim her halime, tavrıma yansır benim. Herkesten çok düşünür, daha çok ilgilenirim ve bakışlarımdan dahi anlayabilir bunu karşımda ki insan. Sevgimi saklamam, gizlemem ki bunu da fazla anlamsız bulurum. Seviyorsam bunu sonuna kadar gösteririm, kelimelere de dökerim çünkü ne kadar hisettirilse de insan bazen duymak istiyor bunu. Kötü zamanlarında, morali bozuk olduğunda her daim yanında olmaya özen gösterir, mutlu etmeye çalışırım. Kafasını dağıtmasına yardımcı olurum, yapım gereği fazla anaçım. Bu yüzden hastalandığında çocuk gibi ilgilenebilirim ya da dikkatli olması konusunda fazla uyarılarda bulunabilirim. Hayatımda fazla önemli bir yere sahip olacağı için verdiğim kıymette fazla büyük olur. Tüm bunların sonucunda sevildiğimi hissetmem, değer görmem yeterli. Tek istediğim bu ve bu şekilde olduğunda herhangi bir sorun çıkmazsa da sonuna kadar giderim çünkü zamanla daha da bağlanabilen biriyim. Çoğu kişinin aksine, zaman geçtikçe sevgim azalmaz, aksine artarak çoğalır…
Ben aşık olduğumda sürekli o kişiyle ilgilenirim, merak ederim. Konuşmak isterim. Yanında olurum, kötü günlerinden destek olmak isterim. Ondan başkasını gözüm görmez. Sarilasim gelir sürekli. Bu zamana kadar 3 kişiden hoşlandım. Biseksüelim 1 i erkekti 2 si kız kız olanlara açıldım reddedildim. Kalbim baya kırık. Ama en son hoşlandığım kıza hemcinsime baya aşıktim. Reddedildim kötü davranişlarda bulundu. Buna rağmen onu sevmeyi bırakmadım mutlu olsun istiyordum bana kötü davransa bile. Yeni sevgili yapmıştı ondan ayrıldı zor günlerden geçiyorsun dertleşmek istersen burdayim dedim. Ama hiçbir şeye değmedi. Aşk bir nevi aptallıktır.
Davranışlarla anlatmayı tercih ederim. Kelimeler bazen yetersiz kalır hissetmenin yanında o an sarılırsın söylediğin bir sözden daha etkili olur bu sarılsa.
Her şekilde anlatırım onu düşünerek ilgilenerek gözlerinin içine bakarak sevdiğimi söyleyerek bana onu hatırlatan şeyleri gördüğümde ona hediye ederek anlatılabilecek hangi yol varsa hepsinde yürürüm o yolların