Sevgilisi aldatır bir insanı. Affetmesin elbette. Ama yuvasını, evliliğini kurtarmak için ve çocuklarının yüzü suyuna aldatan eşini bir defaya mahsus affetmek zayıflık değil büyüklüktür bence. Siz bu konuda ne düşünüyorsunuz?
Ben Tanrı değilim affedemem. Affı başka yerde arasın. İnsanlar hatalarını bilinçli şekilde yapar ve bu tür ihanetin tek sebebi sevgisizliktir. Beni sevmeyen birisini de ne olursa olsun affetmem. Affetmek benim içinse zayıflıktan ötedir. Acizliktir. Bu tür hataları yapmadan önce düşünecek birey. Bir insan bir hatayı yapmadan önce hiç öyle bir şey olmayacakmış gibi düşünür, o hata yapıldıktan sonra bir daha ne zaman olacak diye düşünür. Ben bu düşünceyle yaşamam.
Selamlar 🙂 Ortada aldatma gibi ciddi bir durum varsa asla affedilmemeli çünkü bir kere aldatan bir daha aldatabilir. Çocuklar aile düzenini koruma gibi sebepler sürerek aldatan eşi affetmek kişinin kendine yaptığı saygısızlıktır bence. Kimsenin kimseyi aldatmaya gururunu kırmaya hakkı yok, yapan olursa da ayrılmayı bedellerini ödemeyi göze almalı. Evlilikte ciddi sorunlar varsa çiftler boşanabilir neden aldatılsın ki?
Orası ayrı bir durum, çocuk varsa ve cidden bakacak kimseleri yoksa zor bir durum. O kişi ile aynı evde olabilmeyi kaldırmadı cidden büyük bir yetenek olur bana kalırsa. Bu affetme değil bana göre, mecburiyetten doğan bir durum. Buna benzer bir olay okumuştum ekşiden.
Bilemiyorum. Her insan hataya düşebilir. Kimse burada namus bekçiliği ahlak bekçiliği yapmasın. Yapmam diyenlerin de başına geliyor. Ya tabi ki aldatan affedilmemeli. Fakat karşı taraf da dinlenmeli. Ciddi manada pişmanlık göstergesi var ise tövbe de ederse güven de sağlarsa affedilebilir diye düşünüyorum.
Bazı şeyleri affetmek karaktersizlik belirtisidir bana kalırsa. Mesela adam karısını her Allah’ın günü dövüp aşağılıyor, kadın sırf çocuğu olduğu için affediyor ve biz bir sonraki gün haberlerde yeni bir kadın cinayeti haberi olarak onu görüyoruz. Aldatma da evlilikteki güveni mahveder. Hangi taraf olursa olsun özellikle de duygusal olarak aradaki bağ da koptuysa çocuklar için boşanmayalım değil bizzat onların gelecekleri için boşanalım demeli ebeveynler. Çocuklar ebeveynleri boşanmadığı için mutlu falan olmuyorlar çünkü. Bunun gibi durumlarda özellikle kadın kendine güvenmeli ve o evden çekip gitmelidir. Bunun için de kadının ekonomik özgürlüğü bu kadar önemli oluyor işte…
Bi düşündüm. Elalem denen otoriteyi es geçtiğimiz için mi acaba? Belki de. Fakat karakter oluşumuna denge sağlayan şey kendi doğrularımız ise böyle bir durum karşısında gösterilen tutum kişiyi ilgilendirir. Ve bence affetmek tek başına zayıflık göstergesi olamaz.
Aldatan insanı bir kez affettiğinde. 2. ye aldatma oranı %300dür. Nasıl olsa affedicek gözüyle bakar ve her geçen gün sana sevgisi azalır. Çünkü zaten aldattıysa azalmıştır.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
+1 yıl
Aldatan insanı affetmek zayifliktir. Kadın olsun , erkek olsun bu aynı. Çocuk falan olsa bile sirf onların hatrına affetmek bile zayıflık. Güçlü olsa çocuk falan dinlemez boşanırdı 😄 bosanan bosaniyo zaten cocuk mocuk dinlemiyor kimse