Aldatan erkegi affetmek büyüklük mü eziklik mi?

25 yaşında oldu. 4 yıl oldu benim tüm güvenim gitti artık. birisi ile tanışma fikri bile beni korkutuyor artık. en son da 2.5 yıl önce bir kız ile konuştum zaten ve muhtemelen de yalnız öleceğim

birisini çok fazla istiyorum artık hayatımda birisi olsun istiyorum tabiki çok yalnızım zaten burada olma sebebim de bu sorulara cevap vererek kendimi daha iyi hissediyorum. ancak birisinin olması için bir adım atıp tanışmak gerekiyor o zaman da korku başlıyor ya yine olursa karşımdaki kişiden çekinmeye başlıyor halbuki daha onunla alakalı hiç bir şey bilmiyorum. güven problemini aşamıyorum aldatılma korkusu benim algımı bozdu normal yaşantımı bile etkiliyor artık. artık bir kıza güzel çirkin ya da başka bir şekilde değil de direk olarak güvenilir mi değil mi diye bakıyorum.

yoksa ben birisiyle el ele tutuşup yürümek , kesinlikle sınırı aşmadan sarılmak , öpmek koklamak istiyorum. bana gününü anlatmasını istiyorum karşılıklı konuşmak istiyorum, hüzünlü anında da mutlu anında da yanında olmak istiyorum bir şeyler paylaşmak istiyorum, öncelikli olarak manevi değeri yüksek hediyeler almak istiyorum. evlenirsem mesela o kişiyle günün sonunda huzurlu bir şekilde sıcaklığını hissederek sarılarak uyumak istiyorum.

ben biraz duygusal olarak çökmüş durumdayım tutamadım kendimi sürü şey yazdım.