Her şey bir kere yapmakla başlar, sonrasında yapa yapa alışkanlık halini alır ve kişi için bir çeşit bağımlılık ya da kendini durduramama durumu oluşur. Bu yüzden önemli olan o bir kerenin hiç olmaması aksi halde bir kere döven bir daha döver. Bir kere aldatan bir daha aldatır. “Düzelir” diye bekledikçe olan sizden başka hiç kimseye olmuyor. Çok zor ve iğrenç bir duygu biliyorum ama eğer bunu yaşarsanız, kendiniz için arkanıza dahi bakmadan uzaklaşın. Aldatan taraf hep aldatır fakat affeden de hep affeder. O yüzden bir kere affetmek de hata. Kendininizi sürekli bir paradoksun ortasında bulursunuz, en büyük ve en acı verici şeyse bunu yavaş yavaş kabullenmektir. İnsanın kendine yapabileceği en berbat şeylerden birisi ve fazla acizce…
Sürekli bu şüpheyle yaşamak çok zor olurdu. Çünkü güven bir kere sarsılınca tekrar eskisi gibi olması neredeyse imkânsız. Ben bu tür ikinci şansları affetmek değil kabullenmek olarak görüyorum. Aynı hatayı tekrar yapması için ona bir hak daha vermek gereksiz. Bu konu da kimse kimseyi affetmemeli.
Bir kez aldatan kişi ya macera arıyordur ya da hayatındaki insanı sevmiyordur. Macera arayan affedilirse bir daha yapmayabilir çünkü seviyordur ve pişman olur. Ama sevmeyen kişi affedilirse yine aynısını yapabilir.
İnsanlarını kafamızda bunu yapmaz diye kurguladığımız için acı çekmiyor muyuz zaten? Bir insan bir hata yaptığında artık o yapmaz diye değil bir daha aynı şeyi ne zaman yapar diye beklerim ben. Benim gibi düşünenlerde vardır sanırım. Ayrıca aldatma ciddi bir konu. Kişi affederse ilk kendisine saygısızlık etmiş olur. Kendisine saygısı olmayan kişi de başkalarından saygı beklemesin. Sevebilirsiniz o ayrı bir şey ama sevgi tek başına mutluluğu getirmiyor.
Aldatır tabi ki. Ben bu tarz durumlarda 2. şans verilmemeli diye düşünürüm. Zaten karşısında onu sürekli affeden bir kadın var neden yapmasın. Allah'tan korkmayıp zinaya bulaşan, nikahlı karısına Allah katında verdiği sözü unutan kişiye güven olur mu? Bence olmaz, olmamalı..
Biz insanoğlu nankör bir varlığı yaptığımız hatalardan ders çıkarmak yerine bunları alışkanlık haline getiririz bir zman sonra bu hataları yapmaktan keyif alırız aldatan insan bir kere aldatma ihtiyacı duyduysa tekrar aldatmamak için bir sebep bulamicak tekrar aldatma girişiminde bulunacaktır bir kere yapan birden fazlada sefer yapabilir...
Bu her durumda öyledir. Bir kez yalan söyleyen hep söyler, bir kez sırtından vuran hep vurur, bir kez ihanet eden hep eder. Af onları sadece ikinci için yüreklendirir. Zıkkımın kökünü yiyesiceler.
Hiçkimse ama hiçkimse yanlışlıkla aldatmaz, aldatmanın asla affı olmaz olması düşünülemez, aldatan insanın üzeri kalemle çizilir arkaya bile bakmadan gidilir, bir kez aldatan her zaman aldatır çünkü kimse YANLIŞLIKLA ALDATMAZ BU ONUN İÇİNDE VARDIR.!