kolay ayrılıp vazgeçen ufacık şeyde çekip giden birisi değilim eğer bir ayrılık var ise bu benim yüzümden olduysa telafi etmeye çalışırım suçlamam onu ama eğer ben tarafından bittiyse zaten çok sabretmiş çok mücadele etmişimdir ama karlı taraf bitirmem için zorlamıştır işte o zaman suçlarım onu bir de şu var o suçluysa eğer şunu düşünürüm benim için neden mücadele etmiyor? demek ki hiç sevmedi
Her ayrılıkta karşı tarafı suçlamak bencillik olur bence. Bu gibi durumlarda takkeyi önüme koyup bir güzel muhasebe öz eleştiri yaparım. Çıkan sonuçlara göre olur tepkim. Haklıysam hakkımı yedirmem. Suçluysam ayrılsakta, özrümü diler suçumu Hatamı kabul ederim. Bu muhasebeden de mutlaka çıkarımlarımı Saklar, yeri geldiğinde sakladığım yerden Çıkarırım, hatırlayıp birdaha aynı olaylara Maruz kalmamak için. Vel hasıl kelam her ayrılıkta karşı tarafı suçlamam...
Tabiki hayir, aradaki uyumla alakali ayrilik. Olmayinca olmuyor. Suclamam ayrica ha illa sebebi ne bu kararinin derse sayarim bu bu bu yuzden bitti diye. Bugun bu sarkiyi kesfettim hic tarzim degil ama vuruldum nedense bunuda buraya yapistirip gidiyim 😏
Merhaba, Bir ilişkiye başlanır; türlü hayaller kurulur, hiç bırakmayacağım, seni çok seviyorum gibi kelimeler söylenir. Sonra o çok seviyorum gibi laflar sadece sözde kalır. Bazen gerçekten mecbur olduğun için, bazense seviyorum diyen kişinin karaktersiz çıkmasından dolayı ayrılık olur. Bir şekilde yaşanır ve biter. Bırakan, gerektiği kadar çaba göstermeyen kimse asıl suçluda odur.
Vallaha hiç kim suçlu diye arayış içinde girmedim.. Çünkü genelde karşımda ki affedilemeyecek hatalar yaptığı için, suçlu olduğunu bizzat kendisi olduğunu söyledi. Bu yüzden herhangi bir çaba göstermedim..
Ben genelde kendimde kusur ararım ama eğer narsist tarafım tutmuşsa karşı tarafı suçlarım yani kısacası sağım solum belli olmaz, mesela suçlu olduğumu biliyorsam bile zeytinyağı gibi üste çıkabilirim