Eğer bir ilişki gerçekten bitmişse yaptıklarınız Sadece çekiştirmektir. Siz bu hareketler yüzünden ilişki gidiyor Zannedersiniz. Oysa sağa sola gidip gelen herşey durduğunda hep aynı yerdedir. İlişki, ileriye dönüktür. Gitmiyorsa çekiştirme! Belki başka bir bekleyen vardır ileride. Onuda bekletme ayıp olur. Unutma! Ayrılıklar bir başka birleşme içindir. Ayrılamıyorsan çekiştirme...
Çoğumuz ilişkinin bittiğini fark etsek de Alışkanlıklardan dolayı sürüncemeye sokarız. Son damlalar bitene kadar da tüketiriz herşeyi. Sonra da iş saygısız davranışlara kadar yol alır. Bitmiş bir ilişki toparlanır mı yoksa inceldiği Yerden kopmalı mı? Bitmiş, bittiğini kabullenemediğin ilişkin için nasıl bir yol izlersin?
Bitmiş, bittiğini kabullenemediğin ilişkin için nasıl bir yol izlersin?
Elden gelen her şey yapılır, yıkıntıları canlandırmak için defalarca uğraşıldığı halde ortada değişen bir şeyin olmadığı görüldüğünde anlaşılır ilişkinin bittiği. Kabullenmek istemezsin önce. Hâlâ kurtarılabilir diye ısrar edersin belki önceden yaptığın gibi ama artık ya karşı taraf izin vermez çabalamana, ya sen zaten bitap düşmüşsündür; gücün yoktur yeni bir inşaata, ya zaten çok önceden yapılabilecekler tükenmiştir. Sonunda böyle olmayacak, en iyisi görüşmemek denir. Tüm irtibat kesilir. Arkadaşlarla, aileyle, işle güçle zaman geçirilmeye çalışılır. Beyin "bitti" der o zaman. Ama ya kalbine nasıl anlatırsın bunu? orada burada anlatırken acımasızsındır. Kesin bitmiştir senin için de her şey. Zaten sen haklısındır hep. Ama ya kendinle, zihnindeki "onunla" baş başa kaldığında? Anlamaz yürek bittiğini. Anlamsız umutlar besler. "belki yıllar sonra" der. Kesin bir yerde karşılaşacağız, bitmesi imkânsız diye inatla küçük bir pırıltı kalır içinde bir yerlerde. Ayrılık sonrasındaki zor günleri de atlatmada belki en büyük yardımcıdır o sonradan sönecek olan umut pırıltısı. O gitmiştir. İlişki bitmiştir. Ama resmen değil. Bir taraf sevmeye devam ettikçe o ilişki bitmez. Ne zaman ki ondan önceki yaşamına geri döndü iki taraf da, ilişki o zaman biter.
kabullenmek "özelliğini" kazanmadan önce bildiğin depresyona girer öyle boş boş dururdum sanki dünyanın sonuymuş gibi ama yaşadıkça öğreniyorsun ki ne dünyanın sonu oluyor ne de üzüldüğüne değiyor. bunu ilk kez adam akıllı bir kafa ile üni hazırlıkta öğrendim. birisine aşık oldum onun için geberiyordum ama benimle dalga geçti ve olmayacağını öğrenince biraz mal gibi kaldım sonra olmayacak diye kendimi geri çektim. iyiki de öyle oldu 9 yıl oldu hala aşık olmadım.
bir diğeri ise bir arkadaşım vardı bir sürü fedakarlık yapmama rağmen bir türlü olmadı. kendini geri çekti sonra da bildiğin kanlı bıçaklı olduk. onun için ise "beraber gülmeyi özlediğim ama hiç bir zaman affedemediğim" bir arkadaşım oldu.
kısaca birisini sevmek her zaman onun yanınızda olacağı anlamına gelmiyor siz seviyorsunuz diye sizi sevecek anlamına gelmiyor. her zaman her istediğimiz olmadığı için bazı şeyleri kabul etmek ve düşünmemek gerekiyor.
Düşününce yanıt zor. Çünkü bunu yaşayan etrafımda insanlar var. Ve toksinleşen bir ilişkiyi toplamak hiç kolay değildir. Ciddi reformlar gerekli... Ancak başarabilenler de var. Aynı halüsinasyonu tekrar görenler de. Bana kalırsa bitmeli.
Temiz bir sayfa açılmalı. Zor oluyor ama insan mucizevi bir canlı, eskiden daha iyi olabiliyor. Bu elbette cesaret isteyen de bir durum...
. . #Neşeliadam '' Hayat ciddiye almak için çok kısa... ''
Ancak insan çok sevince, veya çok sevdiğini kaybederken anlar ya hep... Değişirdim ben. Onun için her şeyi yapabilecek kadar... Geçen bir soruya bir görüş yazdım. İçim o kadar burkuldu ki. Pişman bir adama... Sık karşılaştığım realite de bir durum... Sonra bir kızdım. Düşündüm. Bir gün ben de böyle olur muyum ya dedim? ... Kolay şeyler, kolay öngörülebilir durumlar değil kısaca bana kalırsa...
Ya bir kadın arkadaşıma böyle bir tavsiye verdim. Adam çok istekliydi, pişmandı, aynı şeyleri yine yapacak mı? Dedim... Kaldım. Doğru mu, yanlış mı dedim... ? Ne den susmadım... Susabilirdim. Eşinden ayrılmak üzereydi. Kadın çok şaşkındı... ... .. . Ama ben biliyor musun. Ben değiştim... Yalnız her şeyimi de versem. Artık öyle bir ihtimalim kalmadı... Ve şansım da. Bu nedenle evet, kimi zaman : '' Hayat ciddiye almak için çok kısa... '' Çünkü hep yanımızda kalamıyorlar... . .
Benzer şeyleri yaşayan biri olarak, degistiginize inanıyorum fakat kişi kendini değiştirsede önceki yaşanan şeylerden dolayı karşısındakini tamamen kabetmis oluyor. Buda geri dönüşü olmayan yollara ayırıyor.
Geri dönüşü olmayan yollara her zaman insanlar girmez. Kader diye de bir şey var, elbette... Yaşadığınız şeylerin ağırlığına bağlı bir de tabi ki bu durum...
İnandığınız için teşekkür ederim ya. Starbucktan kahve ticketi gönderebilirim bu nedenle :) Çok onure oldum bakınız :)...
Herşeyin zamanla unutulduğunu çok iyi biliyorum. Bu bilince ve tecrübeye sahip biri olarak bana acı verdiğini bile bile bir şeyi yaşamaya devam ederek bu süreyi uzatmaktansa o ilişkiyi bitirip her geçen gün yaralarımı onarmayi tercih ederim. Ve öyle bir an gelir ki zamanında unutmaya çalışırken yaşadığım her acı bana müthiş bir tecrübe olarak kalır , bu sayede daha sağlam ilişkiler kurabilmeye bir kaç adım daha yakın olmayı da başarmış olurum..
Birisi bana bir şey bitti diyorsa kabul ediyorum ve bitiriyorum. Ötesi berisi akarı kokarı falan yok. Bahane dinlemem ben ki birisi benden ayrılıyorsa mücadelesi bitmiş demektir, mücadele de sevginin bittiği yerde sona ermiştir. Çok kurcalamamak, günümüze bakmak ve geleceğimizi şekillendirmek gerek. Kimse kaybettiği 2 lirayı bulmak için 100 lirasını harcamaz.
Bitmişse değişir bu ilişki artık bir aşk ilişkisi değilde arkadaşlığa dönderirim olayı. Bir şeylerin çıtırdadığını fark ettiğim An ona değer verdiğimi hayatından çıkmasını istemediğime söylerim ve artık aşk olarak değilde arkadaşlık olarak devam ettirmemiz gerektiğini söylerim. Eminim Anlayışla karşılayacaktır. Çünkü ani kararlar veren ani tepkiler veren kararlarıma saygı duymayacak bir insan ile birlikte olmam zaten.
Aynı dediğin gibi oluyor. çekiştirdikçe, karşı taraf daha çok kendini değerli zannedip daha çok şımarıp ve daha çok saygısızlık , kabalık yapmaya başlıyor. Baktın olmuyor sal gitsin. Karşı taraf umursanmadığını görünce takıntı haline girip gene gelebilir, bu hataya kadınlar çok düşüyor :)))
Karşı tarafta biten ilişkiyi eski haline getirmek imkansızdır. O yüzden biten bir ilişkiyi çekiştirmek yerine saygılı bir şekilde ayrılığı kabullenmek gerekir.
Genelde uğraşıyorum en son uğraştım bitmişti kabullenmedim ama öyle kötü zorbalık değil barışmk için elimdenden geleni yaptığımı biliyorum dinleniyorum bi süre sonra tekrar en son denediğimde her zaman buluştuğumuz yerde bekliyeceğimi söyledim gelmezse birdaha görüşmiyeceğimizi söyledim gelmedi birdaha yazmadım..
Tamda benim duruma anlatıyor benim de 3 yıllık uzaktan bir ilişkim oldu kız arkadaşın yanından ayrılmama rağmen bunu kendisi beni aradi görüntülü konuştuk ne yaptıysam bir türlü ondan kurtulamadım.