Aşk sarmaşık kökünden türemiştir. Sarmaşık ağaca sarılır ve ağacı kurutup öldürene kadar öz suyunu ve güneşini emer. Ağaç odun olduğu için aklı yoktur ve sarmaşıktan kurtulamaz oysa insanlar akıllı olduğu için bir süre sonra aşk biter gerçekler başlar. Aşk ömür boyu sürecekse ayrı ayrı yerlerde sürer yani kavuşma ömürlük aşkın doğasına ters :)
Karşılıklı sevgi, saygı ve aidiyet kaybedilmediği sürece her aşk ömürlük olabilir bence. Şimdi böyle söyleyince çok ütopik gelmiştir çoğu kişiye, bir bakıma haklılar. İnsan bencildir. Ömür boyu güzel olanı kovalar, elde edince kıymet bilmez.
O söylediğim 3 temel gereklilik te sadece kitaplara ve filmlere konu olmaya mahkumlaşır.
"Ömürlük aşk" olarak adlandırdığımız ama gerçekleştirmek için çaba harcamadığımız bu güzelliğin ütopikleşmesinin asıl sebebi de budur zaten.
Bir ilişkdie saygı varsa bir çok problemi zaten aşarsın. Güven de sonrasından gelir sevgiyi de ekledikten sonra tadından yenmez. Birbirimizi kusurlarımla sevmek varken neden; şu kadında selülit var çirkin görüntüsü midemi bulandırıyor. Der bir insan? Bu adamın kafası kel saçlı adam gerek bana der? Ne kadar gereksiz şeyler bunlar ya, aklım almıyor.
Aşkın bi formülü yok. Aşk kavuşamamak demektir ve her kavuşamadığında daha da üzülüyosun. her aklına geldiğinde, adı geçtiğinde, rüyanda gördüğünde, gözünün önüne geldiğinde..
Kişilerin, birbirlerini saygın bir kişi olarak tanımaları ve bu doğrultuda tavır sergilemeleri, ruhsal ihtiyacımız olan sevginin de ayarında yaşanması ömürlük aşk için önemli kriterlerdir.