Ben 30 yaşıma girdim. Kimse beni sevmediği için yıllardır çok üzülüyorum ve bu yüzden son yıllarda özgüvenim kalmadı. Bazen üzüntüden hasta oldum. Çünkü bu zamana kimden hoşlansam olmadı. Zaten nadiren hislerim oluyor. sevgilim de olmadı hiç. Aileden de sevgi görmemiştim hiç bir zaman.
Çok canım acıyor. Hiçbir zaman evlenemeyeceğimi veya sevgilim olmayacağını, bir başıma öleceğimi kabullendim ama çok üzülüyorum.
hobim çok var, kendime bakıyorum, giyimdir fiziktir vs... ama boş. Karakterimde iyi, bazen kötü niyetli erkekler bile seviliyor görüyorum
yanlızlığım ve canımın acısı geçmiyor tükendim artık. Her yerde sevgilileri görünce daha da üzülüyorum.. sokağa çıkmak istemez hale geldim.. Resmen her gün aşağılanmış gibiyim. Niye yaşıyorum? Sebep bulamıyorum. Hiç bir beklentim yok
o halde ömür boyu acı çekmeye değer mi?
Çok canım acıyor. Hiçbir zaman evlenemeyeceğimi veya sevgilim olmayacağını, bir başıma öleceğimi kabullendim ama çok üzülüyorum.
hobim çok var, kendime bakıyorum, giyimdir fiziktir vs... ama boş. Karakterimde iyi, bazen kötü niyetli erkekler bile seviliyor görüyorum
yanlızlığım ve canımın acısı geçmiyor tükendim artık. Her yerde sevgilileri görünce daha da üzülüyorum.. sokağa çıkmak istemez hale geldim.. Resmen her gün aşağılanmış gibiyim. Niye yaşıyorum? Sebep bulamıyorum. Hiç bir beklentim yok
o halde ömür boyu acı çekmeye değer mi?
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer