Eşim ya çocuk ya ayrılık diyor, ne yapmalıyım?

Eşinin genel tavrına baktığımda , sana psikolojik şiddet uyguladığını görüyorum.. Tehdit ederek, pişman olacaksın diyerek , ya çocuk ya boşanma diyerek çocuk yapılmaz.. Eşine güzel davranarak , ona o sevgi ve güveni , huzuru vererek yapılır çocuk.. Eşin bunun farkında olmayan bir adam mı? veya bunu aynen bu şekilde kendisine söyledin mi? Evliliğimizdeki tablo sürekli kavga ve gürültü.. Çocuk doğduğunda birden bire mutlu mesut aileye mi dönüşecek evimiz dediğinde nasıl bir cevap verecek veya... Sorunları olan bir evliliği çocuk yapmanın kurtarmadığını hepimiz biliyoruz artık. Bunun yanında , senin çocuk yapmayı istememen zaten senin huzursuz ve kendini güvende hissetmemenden kaynaklı olduğunu da bizzati kendin söylüyorsun..
Her şeyden önce , Eşin evinin kadınından , hayat arkadaşından , sevdiğin kadından , SENden , bu kadar mı çabuk vaz geçebiliyor? Ben öncelikle buna bakarım.. Böyle bir gerekçeyle senden şimdi vazgeçen bir adam , yarın bambaşka bir şeyi ortaya sürüp yine vazgeçebilir.. Tamam , bir yönüyle eşlerden birinin çocuk yapmayı reddetmesi boşanma sebebidir , bu doğru.. ama , ortadaki tabloya baktığımızda , senin bunu sebepsiz olarak reddettiğini görmüyorum.. Keşke doğursa mıydım, keşke yapmasaydım sorusunun cevaplarına gelince.. Bir anne, evladını kucağına aldığı andan itibaren asla keşke doğurmasaydım demez.. Ama , bunu evlilik ve çocuğun da sağlıklı bir ortamda büyümesi olarak soruyorsan , bu mizansense, çocuğun eve bir anda mutluluk getireceğini beklemek , sadece hayalcilik gibi gözüküyor..
Öte yandan.. eşinin çocuk isteme hakkı vardır.. Senin de , sağlıklı ve huzurlu bir ortamda çocuk dünyaya getirmeyi isteme hakkın vardır.. Eşinin tavrı kesinlikle yanlıştır.. Sanıyorum ki kim okusa senin satırlarını , aynı şekilde düşünecektir.. Eşin seni boşarsa tamam gider tekrar evlenir ve çocuk yapar , olabilir.. ama sen de boşandıktan sonra başka bir adamla evlenip çocuk doğrabilirsin.. O da pişman olabilir... Söylediği şey mantıklı değil..
Bu sorunun cevabı aslında iki kişinin , oturup sakince ve sağlıklı bir şekilde, gerçek bir karı koca gibi bu onuyu güzelce konuşmasından geçmelidir.. Gel oturalım seninle , güzelce konuşalım.. sinirlenmeden, birbirimizden beklentilerimizi söyleyerek , ben neden çocuk doğurmaya karşı çıkıyorum ; veya sen neden benden bu kadar çabuk vazgeçebiliyorsun... bunları konuşalım dersin.. sinirlenmeden ve sevdiğini söyleyerek evlendiğin kadınınla eşinle konuştuğunu bilerek konuşacaksan , ben de sevrek evlendiğim kocamla konuşacağım dersin aynı sakinlikle.. nedir derdin? ben evdeki sürekli kavga gürültüden rahatsızım , kendimi güvende ve huzurlu hissetmiyorum.. nedir senin derdin , çocuk istiyorsun ama bunu güzelce istemek yerine tehdit ederek , ve benden vazgeçeceğini söylerek istiyorsun.. ve peki , bizim evimizden neden sürekli bir kavga gürültü var.. neden huzursuzluk var.. bunun çözümü nedir.. bu ortam gerçek anlamda yumuşadığında, ve evde kavga gürültü bittiğinde zaten sene benim kocamsın , senin çocuğunu doğurmayacak olsam seninle zaten evlenmezdim.. ama evde sürekli kavga var.. bu kavgaların sebebi nedir? birbirimizle alıp veremediğimiz nedir.. birbirimizden hangi beklentilerimizi yerine getirmiyoruz da bu kavgalar çıkıyor.. veya tartışmaların kavgaya dönüşmesi kimin yüzünden _ ? senin mi benim mi , yoksa her ikimizinde mi suçu var.. belki ben hırçın bir kadınım , altta kalmayayım diyerek sürekli uzatıyorum. veya sen sinirli agresif bir adamsın , en ufak şeyde beni suçluyorsun ve kavga çıkıyor.. vs vs... tüm bunları , 3 yıllık evliliğinizin hatrına oturup akılcı ve çözüme odaklı olarak sakince konşmayı denerseniz.. ve eğer ortadaki sorunları gerçek anlamda fark edip , bunları çözeceğinize söz verirseniz, sen de dersin ki eşine.. bu evde artık kavga gürültü olmasın.. birbirimize olan sevgimizi ve bağımızı hatırlayıp güçlendirelim.. ikimiz de kendimize çeki düzen verelim.. bir dönem bunu izleyelim.. evlilik yürütmek kolay değildir.. eğer evimize tekrar bir huzur ortamı gelirse ve ikimiz tekrar bir greçek aile olursak, ben senin çocuğunu severek doğuracağıma söz veriyorum.. ama , sen de beni sevdiğini ve benden asla vazgeçmeyeceğini bana hatırlatmalısın tarzında bir konuşmayla.. ama öte yandan benim de hatalarım var mutlaka ben de senin istediğin gibi bir eş olmak için elimden geleni yapacağım diyerek birbrinize söz verebilirseniz.. bir dönem sonra sinirler yatışırsa, çocuğunuzu kucağına almamanız için hiç bir neden kalmaz.. Öfkeyle yapılmış ve yanlış kelimeler kullanılmış bir kavga sonucu , ne bir anda ailenizi yıkın , ne de ortam yumuşamadan bir çocuk dünyaya getirin.. Eşler birbirlerinden bazı şeyler talep ettiğinde, karşı taraf peki hayatım dediğinde zaten tartışmalar kendiliğinden biter.. Dİyebilirsin ki ben zaten çok kez denedim.. Bazen, insanlar uçurumun kenarına geldiklerinde değişirler.. Öfkenizi bir kenara koyup , birbirinize sarmaktan da geri durup , öncelikle evinize huzur getirmeyi deneyin.. gerçi bu biraz yine senin elinde.. neden dersen , doğru ve akıllı davranan bir kadının erkeğini süt dökmüş kediye de dönüştürebilme potansiyeli taşıdığına inanırım her zaman.. bunları değerlendir lütfen.. eşinle güzelce konuşun.. ve bir dönem evinize huzuru ve sevgiyi davevt etmeye çalışın.. gerçekten çabalarsanız , bunu başarabilirseniz hem evliliğiniz kurtulur hem de evladınızı kucağınıza alırsınız.. veya o kadar bile çaba sarf edecek sevgi saygınız kalmadıysa birbirinize, boşverin gitsin... Bunun kararı sadece ikinize kalıyor. Ama denemeye değer..