Neden birine bu kadar bağlandım ki Neden bu kadar saf veya eziğim?

Buraya yazıyorum çünkü yazacak ve içimi dökecek kimsem kalmadı. Hepsi ya arkamdan bıçakladı ya da yüzüstü bıraktı..

Ben 20'li yaşlarda bir erkeğim, sessiz, sakin, herkesin iyiliğini isteyen, herkes tarafından bıçaklanmış, bir insanım. Sessizliğimin altında pek çok şey yatıyor ama..

Ben üniversite zamanında birini sevdim, hem de çok sevdim. Sürprizler yaptım, şiirler okudum, kendimi düzeltmenin bin bir türlü yolunu buldum onun için.

Sürekli ayrılıp barışmaktan kendimi toparlayamadım.
Bir keresinde ayrıldıktan sonra başka biriyle konuşmuş ancak onunla 1-2 hafta sonra ayrılmıştılar. ( Bunu bana en sonda söyledi )

( Karakter sınırından üst konuları geçip son konuya geliyorum )

Staj zamanımız yaklaştı ve staj yapmak için devletin yapmış olduğu bir programa başvurduk. Aynı şehirler, aynı alanları seçtik.

Bana staj yeri çıkmadı bende ödev yapmaya karar verdim. Ona ise güzel bir yer çıkmıştı. Sürekli kavga ettiğimiz içinde o zamanda küstük.

Bir akşam bir mesaj geldi benimle "X" şehrine gelir misin? Staj güzel geçer şeklinde mesaj attı. Bende evet dedim gelirim.

Ev veya apart bulamamıştı adam akıllı bende ön ayak oldum ve güvenli, temiz bir yer buldum.
Doğalgaz çalışmıyordu yaptırdım, Su yoktu bağlattırdım tabak çanak yoktu hepsini koydum.
Sırf birazcık daha huzurlu ve güvenli olsun kendine dikkat etsin diye binlerce para harcadım.

Daha sonra kalacağı yere geldi ve yerleşti. Hafta sonu doğum günü olduğu için bende güzel bir sürpriz hazırlamıştım. Güzel bir yemek yaptım, hediye mi verdim ve sadece sağ ol dedi.

Ne bir sarılma, ne bir elini tutma, ne de bir bakış.. Sadece yemekten bir parça aldı kalktı gitti. Oysa o benim doğum günümü bile unutmuştu, kutlamamıştı ben neden bu kadar bağlanmıştım ki ona?

Geçenlerde dışarı çıkacaktık ve kalabalık olduğu için yer bulamadık birden eve gidelim diye tutturdu bende öylemi hadi gidelim dedim.

Eve gittik ve ben sadece seni arkadaş olarak görüyorum dedi! Ben biriyle sevgili olmak istemiyorum dedi. Orada yıkıldım ve bana odun gibisin dümdüz duruyorsun, bir kütükten farkın yok dedi. Oysa ki ben onun için neler yaptım neler..

Bugün telefonuna bakim dedim ve yakın arkadaşının eski sevgilisiyle sürekli intagram'da birbirlerine fotoğraflar atmışlar, benden daha çok sohbet etmişler.

Bir çocuğu engelle demiştim engellemiş ancak onunda engelini kaldırmış onunla da sohbetler etmişler.

Bunları görünce de tartıştık çıktım evden, deniz kenarına geldim uzaklarda ki gemileri seyrettim..

Beni sevmeyen beni hor gören birine
Neden bu kadar bağlandığımı, vazgeçemediğimi düşündüm.

Neden karşılıksız sevgi bu kadar acı verir?
Neden birini sevmiyorsanız ona ümit veriyorsunuz?

Sadece içimdeki bir sayfayı döktüm.. Binlerce sayfayı nasıl sileceğim?