Ben şimdiye kadar neden bu kadar saftım?

Ya ne bileyim insanların kalbini kırmamaya çalıştım onların duygu durumlarına göre önyargısız davrandım kız arkadaşlarıma arkadaştan ziyade yakın dost gibi davrandım..
Bugün kendini en dindar ilan eden tesettürlülerin bile içinde öfke kötülük var ben hiç olmayacak bunlar demiyorum ama bu kadarda fazla olması sorgulatıyir bazı şeyleri
2 senedir sporla beraber kitapta okuyup sorgulayarak aydınlanma bir değisim yaşadım ve farkettimki en dindar en iyi insanın bile içinde kötülük var ben çok iyi biriyim demek istemiyorum ama çevremdekiler hep sevecen merhametli filan olduğumu der ben bunun farkında bile değilmişim
Hatta eskiden kapalı olmama rağmen namaz filan kılardım onuda bıraktım çünkü muhafazakar ailem tarafından üzerimde baskı vardı halada değişmediler ama ben çok değiştim
Ailem yapı olarak çok kuralcı ve dindar kişilikte mükemmelliyetçilikte var onlarda bir hatam olsa mesela hemen kızıyorlar hani insanın yaptığım işi %100 kusursuz yapma ihtimalim yok..
Özelliklede annem acayip bi takıntılı ve çok gerikafalı onu kötülemek gibi olmasın ama ancak o kelime ile onu ifade edebilirim
Artık çok bunaldım ailemin baskılarından ve bu ben maneviyata yöneldiğim mütevazi olduğu halde bile oldu
Ben içimdeki iyilike eş değer çok az kişi gördüm insanlar çok kolay kalp kırabiliyor ama bu zamana kadar bu kadar saf olmam zaten olası ailem bu kadar kuralcı gelişime kapalı iken...