Benim günahım ne? Tek suçum istemek mi?

Berbat bir çocukluk yaşadım. 6 yaşımda ailemden koparılıp akrabalarımın himayesine verildim. Bu bende travma oluşturdu, hiç bir zaman sosyal bir insan olamadım. Hayatım boyu kaçmaya çalıştığım ne varsa hepsiyle zorla yüzleştim. En sonunda 18 yaşımda ilk kez aşık oldum, ama birde baktım ki aradan yıllar geçmiş ben onu unutmasamda o beni unutmuş ve kucağında başka bir adamın çocuğu var.
6 yıl daha geçti, hayatım bildiğiniz b*k çukuru gibiydi. Karşıma ikinci kez birisi çıktı, ilk başlar ona biraz mesafeli davrandım ama ikinci kez aşık oldum. Çöle yağan bir yağmur gibiydi. Sonra o da çekip gitti. Heryerden elim kolum kesildi. Çok dua ettim, sonra beni heryerden engelledi. Yine dua ettim 2 gün sonra bir mucize oldu aniden kendisi yazdı bana. Onun bir problemimi hall etmemi rica etti, hemen ettim bende. Ama o andan sonra hiç sesi çıkmadı. Yine gitti galiba. Hani dua ederiz ya, kabul olur. İşte o insanlar nasıl yapıyor o duayı? Neden hep güzel çocukluğu olan, aşırı sosyal, parası olan, sevgililerini sürekli aldatanların hep duası kabul oluyorda. Neden benim hiç olmadı? Tek suçum biraz mutlu olmayı istemek mi?
Benim günahım ne? Tek suçum istemek mi?
Cevapla