Siz olsaydınız boşanır mıydınız?

2 yıllık evliyim. Ailem dile getirmese de eşimi sevmediklerini biliyorum. Ama asla da karışmazlar hayatımıza, sadece sahiplenmezler eşimi hep bir çizgi vardır ailem ve eşim arasında... Tabi eşim de normalde hümanist sevecen biri ama aileme karşı tam tersi buluttan nem kapıyor misali... düğünden önce başladı hala devam ediyor. Esimin annesi rahatsızlandı il dışından geldiler evliliğimin ilk yılında 9 ay bizde kaldılar cümbür cemaat insanlık vazifesi için kabul ettim. Akabinde iyilestiler sonrasında ben rahatsızlandım beynim de tümör çıkmış ailem il dışından gelmiş ameliyattan çıktım annemle eşim hastane koridorunda kavga etmiş. Ikiside bana şikayete geliyorlar. Ben ölümden dönmüşüm ve hala sağlık sorunlarım var bunlar hastanede kavga ediyor. Tek tek odaya aldım ilk eşimi ne oldu dedim anneme gitmiş oğlunuz hasta siz beni hiç arayıp sormadınız bi ihtiyacınız var mı diye anneme sitem etmiş esimin dediğine göre annem ağlamaya başlamış eşime kızmış baya anne me sordum annem de sen onların ailesine 9 ay baktın saygıda kusur etmedin diyor biz daha bugün geldik il dışından eşin şımarıklık yapıyor diyor aslında 2 tarafta haklı ama benim ameliyat gunumde... şu an ailem bana açıyor gibi yaklaşıyor. Eşim ise olanlardan beni ve ailemi sorumlu tutup depresif takılıp resmen özür dilemeli bekliyor. Kısacası bu hastalık sürecinde beni düşünen yok. Yoruldum artık sağlığımda yerinde değil birde bu çekişmeler ceketimi alıp gitmek ya da gebermek istiyorum artık çok yoruldum. Boşanmak çare mi bilmiyorum