Yürüme engelli birini seviyorum ama aramızda hem yaş farkı biraz var hemde herkes o sorumluluğu alamazsın diyor?

Burada psikoanaliz kasmissin ama boş, insanları tanımadığın yerden yargilamak uzaktan analiz kasmakla fazlaca dürüstum insanlar yalancı egosu kasıyorsun. Sirf kendi tatmin olsun diye veyahut söylediğin konforlara sahip olmak pahasına böylesi zor bir işin altına niye elinj soksun engelli biriyle olmanın zorluğundan haberin yok galiba.

Materyalist düşünce anlayışını kendine sakla bence, senin düşundugun gibi herkes faydacı ya da konfor alanından çıkmaya cesareti olmayan konfor düşkünü değiller. İnsanlar birbirini sadece bana fayda sağlar ya da kuskularimdan arındırır dusturuyla sevmiyor. Ayni yaklaşımla eşiyle tanıştıktan sonra engelli kalan bireyler için de gecerli olmalı bıraksınlar o zaman birakmayanlar da enayi o halde. Sevgi sadece pragmatizmle açıklanan bir kavram değil herkesin sevgi anlayisi değişiyor. Kusku özgüven dediğin şeyi de çoğu kadın zaten yasiyor ama her kadın aynı şüpheyi atmak için engelli bir bireyle evlenmek istemiyor, tezin burada çürüyor. Ayni mantıkla pragmatik yaklaşırsan engelli bir bireyle ilgilenmek kendi icimdeki kuşku ozguvensizlikten daha ağır sorumluluk gerektiriyor ve zahmeti daha fazla, dolayısıyla engelli olmayan ama beni aldatmaz nasılsa diyebileceğim nitelikle dis görünüşü kötü biriyle de evlenebilirim neden daha zahmetli bir işe giriseyim?